แรกนั้นอดใจกับความยั่วยวนตรงหน้าไม่ไหว หากพอได้จูบเคล้าเคลียก็เริ่มดุนดันปลายลิ้นไปแยกริมฝีปากหวานออก ไซ้วนไรฟันสวยดุนให้เปิดสลับดูดดุนโรมเร้า ฝ่ามือหนาสอดเข้ากระชับบั้นท้ายนุ่ม อีกมือกระชับท้ายทอยเล็ก จุมพิตวนซ้ำกระทั่งปากอิ่มเปิดเผยออย่างเผลอไผล ลิ้นร้อนรุมจึงแทรกเข้าซอนไซ้เข้าไปดื่มด่ำความหวานฉ่ำในโพรงปากอุ่นหวานนุ่มละมุนจนสาสมใจถึงได้ยอมถอนปากถอยห่าง เจ้าของร่างบางถอนหายใจถี่ๆ ในอาการครึ่งนิทรา ดูน่ารักเสียจนคนมองจูบซ้ำลงไปอีกครั้งอย่างห้ามใจไม่ไหว เมื่อลิ้นพันลิ้น ปากเบียดบดแนบชิด ความซาบซ่านวาบหวิวก็แผ่ซ่านไปตามเรือนกาย
“เห็นใจคนป่วยหรอกนะถึงยอมให้”
เบนจามินกระซิบเสียงพร่ายามถอนปากออกห่าง จูบเคลียไปตามมุมปากอิ่มที่กำลังหอบหายใจรัวช่วยจมูกเล็กๆ ของเธอ กดจูบหนักๆ ที่ขมับบางอีกครั้งก่อนจะพลิกร่างบางมาซุกซบอก ลูบฝ่ามือกับแผ่นหลังเนียนละเอียดเปล่าเปลือยราวปลุกปลอบ ขณะหลับตาลง กดข่มควา
