David's pov
"You sure hindi ka niya sinaktan? Kamusta is baby? May masakit ba say? Baka gusto mo ng magpahinga?"
Sunod-sunod na tanong ko. Alam ko namang kaya niya ang sarili niya. Nag-aalala lang ako dahil hindi na siya mag-isa. Meron ng baby sa loob niya.
"Okay lang ako, hindi ko hahayaan na masaktan ako dahil alam kong nakasalalay duon ang kaligtasan ng anak ko. Huwag ka ng mag-alala."
Pinanuod ko lang siya habang kumakain.
Ala-una na ng madaling araw pero nandito pa rin kami sa kusina dahil nagutom siya.
"Mine,"
"hmmm," sagot niya na hindi pa rin ako tinitignan.
"Try to calm yourself sometimes," mahinahong sabi ko. Hindi ako galit sa ginawa niya, natatakot lang ako dahil hindi sa lahat ng oras mahina ang makakalaban niya.
Tinignan niya ako ng masam.
"Calm myself?"
"I mean-"
