Welat Ağa’nın söylediğiyle yüzüm kızardığında, “Senin hiç utanman yok!” deyip arkamı dönerek hızla yürüyüp salona geri döndüm.
Delal Hanım, “Hilal kızım, hiç annenle konuşmadan... Bir arayalım, sesini duysun. Seni merak ediyordu,” dediğinde, iki gündür onları neden aramadığımı düşünüp kendi kendime kızdım.
Heja Hanım cebinden telefonunu çıkarttı, bana uzattığında:
“Bugün çarşıya ineceğiz. Düğün için alışveriş yapmamız lazım. Senin için de bir şeyler alırız. Bir de telefon... Ailenle istediğin zaman görüşürsün,” dedi.
Telefonu elime alıp Esma’nın numarasını çevirdiğimde kalbim heyecanla göğsümden çıkacak gibi atmaya başladı.
“Efendim?”
“Esma, kardeşim...” dediğim an, Esma hemen:
“Ablam, iyi misin? Seni çok merak ediyoruz! Haber de alamadık... İyisin değil mi?” diye peş peşe sorduğund
