Welat’ın anlatımıyla
Arabadan inip bahçeye girdiğimde babam, annem ve halamın masada oturduklarını gördüm. Babamın sarhoş olduğu belli oluyordu.
Babam başını kaldırıp baktığında beni gördü ve,
"Oo, benim ağa oğlum da geldi!" dedi.
"Gecenin bu saatinde burada ne işin var? Bu halin ne? Artık böyle mi huzursuz edeceksin bizi?" dedim.
"Çık, çık! Ben sizi huzursuz etmek için gelmedim, sizi evime götürmeye geldim." dedi.
Hala “evim” diyordu. “Eviniz” diyemeyecek kadar bencildi; her şey onun etrafında dönsün, herkesi parmağında oynatsın istiyordu.
"Bizim senin evin ile bir bağımız yok. Buradan çıktığımızda gideceğimiz yer kendi evimiz olacak." dedim.
Babam ayağa kalktığında sarhoşluğun etkisiyle sallanıyordu; ayakta durmaya bile dermanı kalmayacak kadar içmişti. Fakat aklına bir özür dil
