Welat Ağa ile ayrıldıktan sonra arabaya binip Serzani Konağı’na geldim. Etraf sessizdi. Bir tek Gül’ün odasının olduğu katın ışıkları açıktı.
Kendi halime güldüm. Bu konağa damat olmuştum ama yatacak yerim var mıydı, onu bile bilmiyordum. Gül bana illa ki bir yer gösterir diye odasının olduğu kata çıktım.
Balkon kısmında Gül, annesinin dizine uzanmıştı. Leyla Hanım, Gül’ün ateş kızılı saçlarını şefkatle okşuyordu.
"Kızım, üzülme," dedi.
Gül’ün ses tonundan ağladığı belliydi.
"Böyle olmamalıydı, anne," dedi.
İçki içsem de sarhoş değildim. Kokuda fazla yoktu. Bunun rahatlığıyla hafifçe öksürüp geldiğimi belli ettiğimde Leyla Hanım:
"Hoş geldin oğlum, gel otur," deyip boş olan yanını oturmam için gösterdi. Yanına geçip oturduğumda:
"Bakın çocuklar, olan olmuş. Artık evlisiniz. Kimse '
