Karanlık yara (+18)

Ameliyat

Alpay:

Durumu çok kötüydü halam herşeyi anlatmıştı bana.Yaşadıkları çok kötüydü hemde çok kıza yapmadıklarını bırakmamışlardı ailesi yoktu kimsesizdi küçücüktü onu iyileştirip hemen Rusyaya götürecektim ona yüni hayat verip abilik yapacaktım halam bana bu kıza olan düşkünlüyünden bahsetmişti kuzenlerim öldükten sonra hayalet gibiydi sırf onun için Karataş ailesinin konağında çalışıyırdu ona hayat vermek onu yaşatmak için sırf Mardinden taşınmıyordu paraya pula ihtiyacı yoktu ben bakardım ona ama o Gülbaharı bırakmak istememişti.Olan herşeyi karıma Veraya anlatmıştım onun babası Rusyanın en büyük istihbarat ağı olan SVR( Служба внешней разведки) birliyinin kurucularındandı bizimle hiç konuşmazdı çok sessizdi ve ürkütücüydü.Vera psikoloji okuyordu benim son senemdi o ünversiteye yeni başlamıştı ünversitenin bahçesinde tanışmıştık ve bir-birimizi çok sevmiştik.Benim babam da Veranın babasıyla çalışıyordu.Tanışma sırasında problem olmamıştı aksine kayınpederim beni çok sevmişti.Olanları kayınpederime olduğu gibi söylemiştim o da bana o kızı kurtar getir demişti aynı halam gibi ona yeni hayat vere bileceyini söylemişti.

Halamın evine geldiyimde kapıyı açtım ve Gülbaharı arabadan aldığım gibi eve taşıdım ameliyat için getirdiyim malzemeleri arabadan indirdim.Bu sırada halam aramıştı “Noldu eve vardınızmı ? Kimse şüpelenmedi dimi senden”

“Hayır hala herşey yoldunda ameliyata başlayacaktım şimdi”

“Kimse benden şüpelenmesin diye evden çıkıp gelemiyorum sana emanet kızım”

“Emanetini kurtarıcam merak etme herşey hall olucak”

Ameliyata başlamadan önce kıyafetlerini çıkardım üzerine temiz ameliyat önlüyü örtdüm üç kere ateş edilmişlerdi biri omzuna biri kalbine biri de tam karnına isabet etmişti bilekleri de kan içindeydi sarğı kan olmuştu sarğıları açtığımda yaraları gördüm bilekleri kesilmişti dikişler yeniydi ve dikişler de patlamıştı oraya da müdahile etmezsem enfeksiyon kapıp havale geçire bilirdi.Perişan haldeydi onu bu duruma getirenler gerçekten insan olamazlardı tüm hıçlarını bu kızdan çıkarmışlardı adeta.Ellerimi yıkamak için lavaboya geçtim steril bir şekilde ellerimi temizledim daha sonra da ellerimi silip eldivenleri giydim çok zordu yardımcısız ama yapmalıydım hayatı benim ellerimdeydi.Salona geçtim ve ameliyata başladım çok kan kaybı vardı halamı aramalıydım eldivenin birini dikkatlice çıkardım ve halamı aradım hoperlöre aldım ve eldiveni dikkatlice geri giydim. Bir kaç çalıştan sonra açtı “Hala bana acil Gülbaharın kan grubunu söyle”

“Kan grubumu Rh(+) olmalıydı”

“Tamam benimkiyle aynı kapa hala telefonu”

Halam kapatmıştı benimle aynı kan grubundaydı.Direk olarak kendimden ona kan vere bilirdim.Hem kan veriyordum hemde tek başına ameliyat yapmaya çalışıyordum.Önce kalbine sonra da omzuna saplanan kurşunu çıkardım daha sonra da karnına saplanan kurşunu çıkardım.Ameliyat başarılı geçmişti ama zorlayıcıydı saatlerdir yalnız başıma onu kurtarmaya çalışıyordum ameliyat bitdiyinde bileklerini temizledim ve dikiş atmaya başladım ve yeniden sargıya aldım bileklerini.Başarmıştım narkozun etkisinden uyuyordu hala serum bağladım akşamdı artık halamı aradım ve ameliyatı başarıyla bitirdiyimi ve sabaha uyana bileceyini söyledim ağır olmuştu ameliyat vücudu bitkindi ancak kendine gelirdi belki de 3,4 gün sonra belki de 3 ay sonra uyanırdı gerisi ona kalmıştı artık.