Hebe
"Tahan na Hebe..." bulong ni Kiro sa akin habang hawak-hawak ang kamay ko "Hindi mo na dapat pa inasahang makikilala ka niya... labing tatlong taon na ang nakararaan... at isa pa bagong ikaw na ang humarap sa kanya!"
Naiintindihan ko iyon, pero ganoon na lang ba kababaw ang pagkakakilala niya sa akin? Na kahit ang mga mata ko... ang boses ko na hindi naman nagawang palitan ay hindi niya nakilala? Gustung-gusto ko siyang tanungin...kausapin... hawakan... yakapin... pero hindi ko magawa! Hindi pwede...
"Bukas ng umaga pwede na rin akong lumabas... sa bahay na lang ako magpapalakas..." tumango lang ako at pinunasan ang mga luha ko, sabay pasok ni Ynna na dala ang biniling tubig
---
"ANO? PAG-AAWAYAN NANAMAN NATIN ITO?" sigaw ko kay Kiro habang nakaupo sa sofa, mayroon pang benda ang
