MY HEARTLESS HUSBAND(Tagalog)

Chapter 14

Martina's

Pagkalapag ng eroplano ay agad kaming bumaba. Nang tuluyan na kaming makababa ay agad naman nagreklamo ang anak ko kong bakit daw mainit dito sa pilipinas kaya natawa ako sa naging reaction niya.

"Ganyan talaga kapag first time anak huwag kang mag-alala masasanay karin sa tag-init dito"sabi ko at tumango ito

"Mom,who are they, why are they in black? 'Are there any monsters?"nagtataka niyang sabi habang nakatingin sa likuran namin. Kaya walang alinlangan akong napatingin. Binalot ako ng kaba dahil sa aking nakita, kaya minadali naming lumakad baka kasi may magbarilan dito at mapahamak pa ang anak ko.

Nang makalabas na kami ay agad akong pumara ng Taxi at agad naring sumakay

Mayamaya pa ay nagtataka ako kong ba't iba ang direksiyon ng dinada-anan namin Kaya agad kong tiningnan ang driver at tinanong ko siya.

"Manong ba't iba ang daan patungo saamin?"tanong ko pero hindi ito umimik imposible naman kong iniba nila ang daan."Manong plzz, sabihin niyo!"tanging na isigaw ko at galit na tinitigan ito. Hindi kami pwedeng mawala ni Ayah.

"Sorry ma'am mayroon ring nag utos sa akin, kong hindi ko sila susundin tiyak mapapahamak ako at ang pamilya ko"ayaw ko mang may mangyari sa kapwa tao tulad ko, ngunit paano naman kami ng anak ko kapag iniisip ko ang iba, sa sagot ni manong ay alam kong kabado rin siya, ayaw niyang mapahamak siya at ang pamilya niya kaya niya ito ginawa, kung totuosin ginamit lang rin siya laban sa akin“Sino kaba talaga"Kinabahan man ako kanina sa Airport pero mas grabe ngayon. Umalis ako sa pilipinas upang malimutan ang mga naranasan ko, ngunit sa pagbalik ko ibang trahedya na naman ang haharapin ko, hindi panga ako gaanong nakalanghap ng simoy ng hangin dito dahil sa pagbalik ko at ngayon panibago na naman ang haharapin ko.

Sa kalangit-anan ng pagbabyahe ay ganoon parin ako ka kaba ilang minuto pa ang nagdaan ay huminto ang aming sinasakyan sanhi ng aking pagkataka.

At do'n bumukas ang pinto at bumungad ang tatlong lalaki na puro naka itim pati 'yong mukha hindi nakikita at habang pilit kaming binababa.

"Ano ba! just let me go?!"Sigaw ko, sanhi ng pag-iyak ng aking anak. Lalapit na sana ako ng muling hinila ang aking braso. Nagpupumilit ako at nag-tadyak-tadyak ng mga paa upang daluhan ng yakap ang anak, ngunit hindi ko magawa dahil na siguro sa bilis nilang hakbang at paghawak sa aking braso.

"Ano ba ang kailangan niyo?!"Dagdag ko pa. Gusto ko silang sampalin at tadyakan 'ngunit' hanggang ngayon nakatali parin ako sa kanila na wari'y koy ayaw nila akong tantanan.

"Ano pa ba..ide ikaw miss"galit ang mga mata ko na nakatitig sa kanila na tila uusok na ang aking ilong dahil sa tindi ng aking galit. Nagtitimpi lang ako ngayon, at sa oras na kami ay sasaktan nila, hindi ako mag-aalingan pang ipakulong sila kapag kami ay makatakas sa kamay nila.

'Yong anak ko naman ay pinilit nilang ipinapasok sa van, kahit ayaw ng bata.

Kaya sa oras nato ay wala akong nagawa kundi ang umiyak lang ng umiyak.Wala akong laban sa kanila dahil may mga dala silang Armas. Papatirin ko na sana 'yong nasa gilid ko ng inunahan ako nito. Sinuntok nila ang tiyan ko sanhi ng pagkadaig ko sa sakit. Pinilit kong lumaban ngunit ako palagi 'yong talo. Habang nakaluhod sa sahig ng daan tiningnan ko ang anak ko na ngayo'y umiiyak parin ng tudo, dahil na siguro sa pagkakita niya sa akin kong paano ako sinuntok sa aking sikmura. Gusto ko siyang lapitan upang patahanin ngunit hindi ako makalapit.

Sinampal nila ito dahilan ng aking pagkagulat, parang hindi tao ang trato nila sa anak ko. Kaya ito ay nawalan ng malay sanhi ng aking kinatakot at pagkakataranta, pagkuway na patayo ako at dahan dahang lumapit sa anak ko, pero bago pa‘yon binato ko 'yong malapit sakin at tinadyakan, pero sa huli ako parin ang na bigo, dahil agaran nilang sinikop ang dalawang kong kamay at paa at wala na akong kalaban laban pa sa kanila at wala na akong magawa kundi manalangin na lang.

"Mga hayop kayo! ba't niyo nagawa 'yon sa anak ko! pagbabayarin ko kayo! wala ba kayong awa! at isa pa ano bang kasalanan namin sa inyo?!"sigaw ko sa kanila ng makasakay sa Van, pagkuway ngumisi lang ito na parang wala lang.

"Hik* sob* hik* Plzz...maawa kayo ako nalang ang kunin niyo huwag lang ang anak ko plzz.."Nagmamaka-awa kung sabi kahit hinanghina na ang katawan ko, ngunit para lang akong hangin sa kanila na kahit kailan hindi na maririnig. Imbes na magpaka-awa ulit ay hindi ko nalang 'yon ginawa sapagkat tinu-onan ko nalang ng atensiyon ang walang malay kong anak.Kailan pa ba matatapos ang paghihirap ko.

Akala ko ba pagna-kauwi na ako dito ay “okay” na ang lahat, pero ano to!, napahamak lang ang anak ko nang dahil sa‘kin hindi ko man lang siya na protektahan. Dahil hindi ako katulad ng iba na kayang ipaglaban ang sarili, dahil para sa akin ay mahina ako. Mahinang-mahina

"Lord plzz help us"

Umiiyak kong sambit at sabay nun ay ang pag-bigat nang aking talukap.

Mike's

I'm here at the airport now in disguise so he won't recognize me right away. Not long ago I saw him and I was so happy because of all the hurt I did to him ay nakita ko parin siya muli.

I don't know if mapapatawad niya ba ako ulit, kong hindi man ay gagawin ko ang lahat para mabalik siya sa‘kin. My smiles faded when I looked at the child with him

No!.. it's not possible, she has a child, but how did it happen.

Pupuntahan ko na sana siya ng bigla silang huminto at tumingin sa likuran nila,kaya agad rin akong napatingin at bumalik rin kaagad ang tingin ko sa kanila,but I could see how they were in a hurry to walk, I was about to follow them when I suddenly collided with the old man

So I immediately apologized and followed them.

Pagkalabas ko ng airport ay sila rin ang pagsakay ng taxi. Tinungo ko ang aking sasakyan at sila ay sinundan. I want to know who that child is with him

Nung nakita ko 'yong bata ay para bang may koneksyon ako, at hindi ako mapakali sa aking sarili, kaya ko sila sinundan.

Maya-maya pa ay nakita ko ang sinasakyan nila kanina kaya agad kong hinarangan at agad bumaba.

"Where did you take them, why did you come from a different direction?! "sigaw ko, ngunit hindi Ito sumagot bagko's kwenelyuhan ko ito at nanliliksik ang mga mata na nakatitig sa kanya.

"Answer me or I will kill you!"dagdag ko pa at susuntukin ko na sana ng magsalita ito.

"Doon po sa U TURN sir"tila nanginginig niyang sagot,

"What! Bakit doon?"

"May nag-utos po kasi sa akin na doon ko sila ibaba"sabi niya kaya walang alinlangan akong sumakay sa kotse at pabilis na hinarorot ang sasakyan. Tinawagan ko si jason

"Hello bro inuman ba" natatawang sabi niya dahilan ng aking pagkagalit.

"Walang hiya ka!! pagiinom parin ang NASA UTAK mo! bilisan niyo diyan pumunta kayo dito sa U TURN bilis tumawag na rin kayo ng pulis!"Saad ko sa kabilang linya bago pinatay ang tawag.

I even accelerated the running of the car until I arrived, pero pagkababa ko ay dugo nalang ang nakita ko at ang VAN na pa-alis pa lamang kaya kinutuban ako at agad na tiningnan ang plaka nito.

Pagkasakay ko sa kotse ay agad naman dumating ang tatlong kong kaibigan at ang mga pulis. Agad kong binuhay ang makina at sumunod sa kanila, mayamaya ay tumonug ang aking celphone.

"Bro ano bang nangyari"

"Mamaya ko nalang ipapaliwanag at 'yong Van na susundan natin ito 'yong plate number 22-****"Sabi ko at pinatay ang tawag. Mahigpit kong hinawakan ang manobela at sabay hampas nito.

Martina Louie POV

Nagising ako dahil ramdam ko na may sumunod saamin lumingon ako sa likoran at totoo nga, hindi ako nagkakamali na may mga pulis na sumunod saamin, kaya mas lalo pa nilang pinabilis ang pagtakbo ng sasakyan

Napatingin ako sa katabi ng may kausap Ito sa phone kaya agad namn akung nakinig

"Boss huwag nalang po kayo pumunta dito, dilikado may mga pulis na sumusunod samin"Saad niya kaya lumingon sakin ang may katawagan at dinig ko na tinawag niya ito ng boss, hindi kaya ito ang nag utos sa kanila.

"Walang hiya ka sino kaba ha! bakit mo ito ginawa?!"Sambit ko na may halong sigaw. Napatili ako ng madinig ang pagputok ng b***l. Hindi ko pala namalayan na kanina pa sila nag simulang magpaputokan.

Someone POV

"Boss huwag nalang po kayo pumunta dito, dilikado may mga pulis na sumusunod samin"ani nito at alam kong natatakot na rin ito.

B*LLSHITT....

"Okay, basta higpitin niyo ng mabuti ang babaeng yan!"Sabi ko at hinampas ang manobela.

"Walang hiya ka sino kaba ha?! bakit mo ito ginawa?!"singit ng babaeng boses at alam kong galit na ito. OHH..I miss her voice,agad kong pinatay ang tawag. Mapapasa-akin karin Martina mahinang bulong ko at bumalik sa bahay.