EP.01 ยุงลายตัวใหญ่ (2)

1548 Words

ปิ๊บ~ ‘อิ๊ๆๆ อิไตยะ! (*มันเจ็บนะ)’ ‘นี่มัน!’ ฉันหันขวับเมื่อเขากดเปิดทีวี ‘โอ้วววว ซึโค้ยอิ~ (*สุดยอด) อ๊าาาาา~’ เสียงทุ้มคำรามเสียวปนเปกับเสียงหวานใสครางสั่นเครือ ดูทรมานเหมือนคนใกล้สิ้นลมหายใจ ดังผ่านเครื่องลำโพงออกมาเป็นภาษาญี่ปุ่น ที่ฉันเองก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอก นอกจากจะอ่านซับไทยเอา ‘อืมม!! คาวาอิ~ (*น่ารัก)’ ภาพของผู้หญิงเปลือยกายคลานเข่าในท่าหมา ก้นน้อยถูกผู้ชายที่แนบประกบหลังอัดกระแทกท่อนเอ็นใหญ่เข้ามารุนแรงฉายภาพชัดยิ่งกว่า 3D ตั่บๆๆ!! ‘อ๊ะๆๆๆ ฮี๊!!!’ “อีลาย!” ฉันทิ้งผ้าในมือลง สาวเท้าก้าวไปวิ่งให้เร็ว พุ่งตัวไปแย่งเอารีโมท แต่เขากลับเอื้อมมือหลบได้ ดวงตาสีแดงคู่นั้นจดจ้องอยู่กับภาพบนหน้าจอทีวีขนาด 84 นิ้ว ในฉากที่อวัยวะเพศชายและหญิงกำลังสอดใส่เข้าออกกันอย่างดุเดือด ‘ฮือออ อิกึ๊ๆๆ (*จะเสร็จแล้ว)’ เสียงแหลมเล็กๆ ครางไม่ได้ศัพท์ ใบหน้านางเอกเอวีบิดเหยเกด้วยความเสียวคลุ้มคลั่ง ‘นา-กะ-ดา-ชิ~ (*ปล่อยข้างในเลยนะ)’ พระเอกเอวีรูปหล่อกระตุกปล่อยน้ำคาวเข้าข้างใน แถมเขายังถอนออกมารูดใส่ร่องแคมสีชมพูดูเปียกเปอะปะไปหมด ให้ตายเถอะ! หมดกันกับภาพลักษณ์ทันตแพทย์สาวสวยอย่างฉัน เพราะห้องฉัน ไม่ค่อยมีเพื่อนหรือพี่ชายแวะมาหาสักเท่าไหร่ ก็เลยเปิดค้างเอาไว้แบบนั้น ใครจะไปคิดว่ายุงที่เพิ่งเกิดเมื่อวานจะฉลาดขนาดนี้ ที่ฉันดู ก็เพราะว่าฉันไม่มีแฟน ฉันต้องพึ่งพาการดูหนังโป๊เป็นทางใจ และคนที่ดันมารู้ความลับฉันคนแรกก็ดันไม่ใช่คนอีก ...มันก็ดีใจอยู่ ที่อย่างน้อยเขาไม่ใช่คนอื่นหรือคนรู้จัก ไม่งั้นฉันคงอายตายแน่ ออ แล้วมีอีกความลับในตัวฉัน ก็คือ... ฉันเป็นพวกมีความต้องการทางเพศค่อนข้างสูงทีเดียว ทั้งที่ไม่มีแฟนและไม่คิดอยากมี เพราะเคยมีอดีตที่เลวร้ายในช่วงอายุ 17 ช่วงนั้นเกือบถูกข่มขืน ผู้ชายที่มาช่วยฉันไว้ให้รอด เขากลับถูกแทงตายต่อหน้าต่อตาฉัน เลือดที่พุ่งกระเด็นออกมาเต็มตัวฉัน... ภาพนั้น จำได้ไม่เคยลืม นั่นคือสิ่งที่ฝั่งอยู่ในใจฉันมาโดยตลอด ภาพของเขา ดวงตาที่เบิกโพลงในตอนนั้น เหมือนค่อยตามหลอกหลอนมาโดยตลอด ฉันจึงกลัวการที่จะมีเซ็กซ์กับผู้ชาย... มันกลัวอย่างบอกไม่ถูก ฉันเคยลองมาแล้ว กับแฟนคนแรก... เมื่อทำไม่ได้ มีเซ็กซ์กันไม่ได้ ฉันเลยเลิกกับเขาไป รวมถึงอีกหลายๆ คนที่เคยเป็นแฟนกัน ส่วนมากเป็นฉันที่นิสัยไม่ดีเท่าไหร่ เมื่อพวกเขาสนองเรื่องทางเพศฉันไม่ได้ ฉันก็เขี่ยทิ้ง จนอยู่มาเป็นโสดถึง 25 ปีอย่างนี้ จึงแก้ไขปัญหาทางเพศที่มีความต้องการสูง ด้วยการเพิ่งพาหนังโป๊ และช่วยตัวเอง “เอารีโมทมา!” ฉันสั่งน้ำเสียงดุและดัง “...” เงียบ? และตั้งใจดูมาก “อึก!” ฉันมองไปเห็นสิ่งที่อยู่ระหว่างสองขาหนา ใต้ผ้านั้นมันดันตัวแข็ง มันทำให้ขาฉันก้าวฉับเดินถอดปลั๊กทีวีก่อนที่อะไรๆ มันจะไปกระตุ้นเขาไปมากกว่านี้ “ปิดทำไม?” “...” ได้แต่ยกมือขึ้นกุมขมับ ไม่รู้ว่าพูดยังไง ของของเขามันโด่แทบจะทะลุผ้าออกมาอยู่แล้ว “แพม” เขาเรียกชื่อฉันห้วนๆ ดึงผ้าที่คลุมท่อนล่างตัวเองออก ฉันรีบเบือนหน้าหนีและเก็บอาการใจเต้นมือสั่น ลอบกลืนน้ำลายไหลไม่ให้เขาเห็น เขาเงียบไปพักใหญ่ ฉันจึงหันกลับมา ทำเอาหน้าฉันแทบจะชนแผงอกลำบึกของเขา ตัวสูงขึ้นมาก... หน้าอกใหญ่ ไหล่กว้าง แล้วมาได้ไง มาตอนไหน ไม่เห็นได้ยินเสียงเดินเลย “กูรู้สึกแปลกๆ ไอ้นี่มันแข็ง” อึก! หัวใจฉันเต้นตึกตักๆ แทบไม่กล้าหลุบตาลงต่ำ “แพม” ฝ่ามือหนาทาบลงที่ปลายคางฉัน เมื่อฉันจะขยับหนี เขาก็บีบแน่นขึ้นเรื่อยๆ “ทำเหมือนในนั้นกันเถอะ” “ไม่ได้!” ไม่ได้ๆๆ ถึงของฉันจะขาดมากก็เถอะ! จะไม่หน้ามืดตามัวไปเอากับยุงแน่นอน ยังไงก็ไม่ทำ! เด็ดขาด! “ทำไม?” “ฉันเป็นคน นายเป็นยุง” “...แค่นั้นเหรอ? เหตุผลของมึง” เขาปล่อยมือจากหน้าฉัน กลับไปนั่งที่ปลายเตียงต่อ ฉันเผลอมองไปจดจ่อกับท่อนเอ็นลำใหญ่อีกครั้ง จะให้พูดกี่รอบๆ ก็อยากจะบอกว่ามันใหญ่มาก ใหญ่กว่าพระเอกเอวีที่ฉันชอบดู และใหญ่กว่าของแฟนเก่าที่ฉันเคยเห็นมา ของเขามัน ไม่ใช่ขนาดของผู้ชายๆ ทั่วไปเลย ฉันเผลอมองอยู่นานและเผลอกลืนน้ำลายลงคออยู่หลายครั้งเหมือนคนขาดน้ำ ยัยแพม! ทำไมแกกลายเป็นคนแบบนี้ไปได้นะ แต่เขาก็ไม่ใช่คนนี่ ถ้าจะดูของของเขามันก็คงไม่เป็นหรอกมั้ง อีกอย่างฉันก็เป็นคนให้เลือดเขา มีสิทธิ์ที่จะดูไม่ใช่เหรอ “อึกกก อ๊ะ... อ่าส์ แพม มันปวด” อีลายกำท่อนเอ็นสีเนื้อขยับรูดเบาๆ ที่บริเวณหัวเห็ดบานมีน้ำไหลปริ่มออกมา เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉัน แววตาเว้าวอนเต็มเปี่ยมไปด้วยความทรมาน ก่อนฉันจะตัดสินใจลุกหนีออกมาจากตรงนั้น โดยไม่ลืมที่จะคว้าเอาซองบุหรี่ ออกมาที่ริมระเบียง ดึงมวนอันเล็กมาคาบไว้ พลางใช้ซิปโป้จุดไฟ แล้วดูดเอานิโคตินเข้ามาในร่างกาย สารของมันแล่นเข้าสู่เส้นเลือดและสมองฉันในเวลาอันรวดเร็ว ซึ่งทำให้คลายความเครียดและความกังวลที่เป็นอยู่ลงได้ ไม่ลืมที่จะผ่านผนังกระจกมองกลับเข้าไปที่ด้านใน อีลายคงนั่งรูดท่อนเอ็นตัวเองส่งเสียงคราง จนกระทั่งฉันเห็นว่ามีน้ำพวยพุ่งกระเด็นกระดอนออกมา ฉันรีบหันหน้าหนี ทำทีเป็นมองวิวของเมืองด้านล่าง ยามค่ำคืนเต็มไปด้วยแสงสีไฟหลากหลายสี ส่องสว่างทุกมุมมอง แต่กลับถูกสายฝนเทกระจาดลงมา จนท้องถนนติดขัดไปด้วยรถยนต์หลายคัน หยุดนิ่งอยู่กับที่นาน กว่าจะได้ขยับ “แพม” อีลายเปิดประตูออกมา ท่อนล่างมีผ้าขนหนูพันเอวสอบเอาไว้ ค่อยยังชั่วหน่อยที่นุ่งมา ไม่งั้นมีหวังฉันใจสั่นอีกแน่ๆ “มันคืออะไร?” “บุหรี่” น่าแปลกที่เขากลับไม่รู้จักบุหรี่นี่ แถมยังทำท่าทางเหม็นควันขนาดนั้นอีก “นายเหม็นเหรอ” “อือ” เห็นว่าคนตัวสูงพยักหน้า ก็อดไม่ได้ที่จะสงสาร ฉันดับบุหรี่ลงกับที่เขี่ย มองหน้าเขาที่คงสบตามองเธอนิ่ง แววตานั้นเหมือนเขากำลังต้องการอะไรบางอย่าง “หิว” “...” ฉันมองตาปริบๆ ถ้าให้ดูดเลือดตลอด มีหวังร่างกายฉันขาดเลือดตายแน่ “อ๊ะ มานี่” แล้วฉันก็นึกออก เคยได้ศึกษามาอยู่ว่ายุงนอกจากจะดูดเลือดแล้ว ก็ยังดูดเกสรดอกไม้หรือผลไม้แทน ฉันเดินมาเปิดตู้เย็นหยิบองุ่น กับแอปเปิลมาใส่จานให้เขากิน อีลายนั่งลงหยิบลูกแอปเปิลมากัดกิน “อร่อยมั้ย?” “อร่อยนะ แต่เลือดมึงอร่อยกว่า” “ถ้านายหยุดพูดเรื่องเลือด ก็คงจะดี” “ทำไมว่ะ มนุษย์นี่หวงเลือดอะไรหนักหนา” ดูมันบ่น แถมทำหน้าไม่พอใจใส่อีก เหมือนคนเป็นคนผิดอ่ะ แล้วพูดแบบนี้มาได้ไงว่ะ ทั้งที่เขาก็เป็นแค่ยุง ที่ค่อยเกาะกินเลือดมนุษย์ แถมยังก่อให้เกิดโรคหลายๆ โรคอีก “…แล้วทำไมนายต้องกินเลือด” “ไม่รู้ รู้แค่ว่าถ้าไม่กิน กูก็ตาย” งั้นเหรอ.. ที่ฉันรู้ว่านะ ส่วนมากยุงที่ดูดเลือดคนจะเป็นตัวเมีย มันจะกินเลือดหลังจากผสมพันธุ์ไม่ใช่เหรอ แต่ก็ช่างเธอหลักการอันนั้นจะไปเชื่ออะไรได้ ขนาดเขายังกลายเป็นคนได้เลย ฉันควรปล่อยให้เขาตายเลยดีมั้ย ตายไปตำรวจก็คงไม่จับหรอก ไม่มีใครรู้อีกด้วย “แล้วจะกลับร่างเดิมตอนไหน” “…” อีลายกัดแอปเปิลเคี้ยวเอื้องและส่ายหัวไปมา ฉันได้แต่ถอนหายใจ “มนุษย์นั่นมึงจะไปไหน?” หยาบคายเป็นบ้า “อาบน้ำค่ะ!” ฉันทิ้งเขาไว้แล้วเข้ามาอาบน้ำ เรื่องเขาฉันพอแล้ว ไม่อยากจะคิดอะไรมาก ปวดหัวเปล่าๆ ฉันใช้เวลาอาบน้ำอยู่นานกว่าสามสิบนาทีและนุ่งผ้าขนหนูปิดร่างกายแค่ผืนเดียวออกมาด้วยความเคยชิน ลืมว่าไปมีคนอยู่ด้วย ตั่บๆๆ ‘อึกๆ อ๊าๆๆๆ’ “...” ฉันยืนหน้าเหวอมองหน้าเขาสลับกับหน้าจอทีวี เขาเปิดมันอีกแล้ว! “แพม... กูอยากทำกับมึง ทำเหมือนในนั้น~”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more