Dear wife mafia3?
มาเฟีย กับเมีย คนโปรด
A episode ที่ 3
ถ้าคุณหนึ่งอยากได้ คือต้องได้
โดย GINOICHI
" ถ้าคุณยังไม่สร่าง พักสักหน่อยดีไหมคะ อย่ามาล้อเอยเล่นแต่เช้า"
อัญญาหน้าตึง เสียงหวานนุ่มขึ้นเข้มขึ้นหมายใจจะขู่ให้คนตรงหน้าเกรงกลัว
มาเฟียหนุ่ม มองจ้องอย่างชอบใจ
' ขนาดโมโห ขนาดเธอดุ ยังไม่ดูว่าน่ากลัวได้'
'มันทำให้เขา อยากดุเองสักที อยากสาธิตให้เด็กมันดู...เวลาที่ดุจริงๆ... เขาทำกันอย่างไง
ก่อนที่สงคราม จะดำเนินต่อ พระหลายรูปก็เดินเข้ามาถึง ใบหน้าหวานหันไปยิ้มกว้าง เรียกนิมนต์พระ ท้าวเรียวเล็กถอดรองเท้าออก เดินด้วยท่าทางสำรวมเข้าไปหา ประนมมือใหว้อย่างนอบน้อม ศิปกรมองดูทุกอิริยาบถ เขายอมรับว่าพอใจ กับอัญญา ไม่มีตรงไหน ที่ขัดใจเขาเลย ยิ่งได้มอง ยิ่งได้เห็น ยิ่งได้พูดคุย ยิ่งอยากได้ ความอยาก ปะทุ อัดแน่น จนล้นอก
ชายหนุ่มเดินเข้าไปประชิด ผายมือขึ้นไปแตะ ที่ข้อศอกน้อย อย่างที่ตนเคยเห็น ปู่กับย่าทำยามเมื่อใส่บาตร อัญญาสะดุ้งเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นพระมองอยู่คนร่างเล็กจึงไม่ได้ขัดขืนทำได้เพียงเร่งหยิบของใส่ต่ออย่างเกร็งๆ
พระสงฆ์สวดให้พร ใบหน้าที่แก่ชรา ยิ้มบางๆ เอ่ยตักเตือนเสียงกังวาน
" คุณโยม คู่กันแล้ว มันไม่แคล้วกันหรอก ต่อไปในภายภาคหน้า เกิดมีปัญหาอะไรกันอาตมาขอให้คุณโยมจำความรู้สึกตอนที่คุณโยมอยากได้มาเอาไว้ให้ดีๆนะ ใช้สติให้มากกว่าอารมณ์ จำคำอาตมาใว้ให้ดี"
พระสงฆ์วัยชรา เหลือบตามอง ศิปกรนิ่งๆชายหนุ่มเงยขึ้นมองสบตาใบหน้าที่เคยเรียบนิ่งเต็มไปด้วยความงุนงงฉายชัดเต็มใบหน้า
" โยมนั่นแหละ อาตมาพูดกับคุณโยม"
ท้ายประโยค เอ่ยบางเบาก่อนที่จะรั้งเท้าเดินจากไปมาเฟียหนุ่ม มองตามสมองที่ยังไม่สั่งการเต็มที่เริ่มประมวลผลครุ่นคิด
" พูดอะไร ชวนให้งงแต่เช้าวะคนยิ่งแฮงค์ๆอยู่'
อัญญาสายหัว เบาๆ ร่างเล็กค่อยๆยันกายลุก เก็บของ เดินเลี่ยงออกมาอีกทาง คาดหวังว่าคนที่นั่งข้างๆจะไม่ลุกตาม
ศิปกรนั่งนิ่งมองตามเธอจนลับสายตา
หัวคิ้วหนาขมวดมุ่นครุ่นคิดถึงความรู้สึกที่มีอยู่
'คงแค่ไม่เคยเจอคนแบบนี้'
'แค่อยากได้เฉยๆ ไม่ได้รู้สึกอย่างอื่น'
BM Marketing & Engineering
"ไง?"
"วันนี้มาเช้าเชียว ไปเจออะไรดีๆมา"
อาชาถามทันทีที่เห็น ศิปกร เดินเข้ามา
ใบหน้าหล่อวันนี้ ดูสดชื่น ไม่ซีดเซียวเหมือนทุกวัน กลิ่นแอลกอฮอล์ที่เคยคละคลุ้งหายไป ถูกแทรกมาด้วยกลิ่นน้ำหอมที่เย็นจมูก
'มันดูเหมือนผู้เหมือนคนจนเขาแปลกใจ'
"เจอคน"
ศิปกรยกยิ้ม
"หืม?"
"สั้นไป ขยายความหน่อย คนนี่ยังไง"
อาชาเลิกคิ้วมอง
"คนสวย"
ศิปกรเอ่ยเสียงขรึมจริงจัง
"อ๋อ..คนสวย"
"เฮ้ย!ไอ้หนึ่ง เอาดีๆ" อาชา ตาเบิกโพลงยกมือตบหัวเรียกสติ อยู่ด้วยกันมาหลายปี
ศิปกร เคยชมใครที่ไหน นอกจากมองแก้วเหล้าแล้ว ดวงตานั่นไม่เคยมีประกายกับอย่างอื่น
'แปลก..วันนี้มันแปลก'
"งงอะไร กูว่ากูพูดตรงตัว"
"หรือมึงไม่เข้าใจ?"
ศิปกรมองหน้าเพื่อนรัก ใบหน้าหล่อนิ่ง
"ถ้ายังไม่สร่าง ไปนอนก่อนไหมหนึ่ง กูว่ามาทรงนี้ไม่ดีแน่ ดูมึงเบลอๆ"
อาชาพูดพรางขยับตัวเข้าไปตบไหล่เพื่อนรัก
" ย่ากู เค้าอยากมีหลาน"
อาชาชงักนิ่ง มองหน้าเพื่อนรัก ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่
"มึงลองคิดดีๆก่อน ผู้หญิงดีๆที่ไหนเค้าจะมาเอามึง ถ้าแฮงค์ก็ไปนอน อย่ามานั่งฝันกลางวัน"
"เอางี้ กูคิดแทนแบบง่ายๆในบรรดาคู่นอนมึง คนไหนเข้ากันได้ดีก็เลือกเอามาสักคน"
อาชาว่าให้ คนอย่างศิปกร เขารู้ดี คลำไม่มีหางมันเอาหมด คนแบบนี้ อย่าว่าแต่จะเป็นพ่อ เป็นผัวที่ดีให้ใครสักคนยังไม่ได้
"กูคิดดีแล้ว...และกูจะเอาคนนี้"
ศิปกร มองหน้าจอมือถือที่ระบุข้อมูลของเป้าหมายอย่างพอใจ นิ้วมือเรียวเคาะโต้ะช้าๆ ใบหน้าครุ่นคิด
"อัญญา เทวา ครูเอย"
โรงเรียนประถม xxxx
อัญญา นั่งมองตารางบรรยายอย่างชั่งใจ เธอชอบเด็ก จึงเลือกมาเป็นครู ทั้งที่มันสมองระดับนี้ สามารถทำงานสายอื่นได้อย่างสบาย
"วันนี้ มีไปบรรยายที่ไหนไหมเอย"
อันนา ถามเพื่อนสาว พร้อมกับก้มตัวลงมาดูตารางงานนอกที่เจ้าตัวรับ
"บรรยาย เชิง Marketing ของ BM Marketing & Engineering เราคิดอยู่ ระยะทางขนาดนั้น ไปถึงแล้วคงเลยกลับบ้านเลย"
"ว่าแต่อันนา ช่วงนี้ดูกลุ้มๆ มีอะไรเกิดขึ้นรึป่าว"
อัญญามองหน้าเพื่อนร่วมงานสาว ที่ดูอ่อนล้าผิดปกติ
"ไม่มีอะไร เอยไปเถอะ"
อันนาหลบตา ตอบเลี่ยงๆ
คนถามถอนหายใจออกมาเบาๆ เมื่ออีกฝ่ายไม่ตอบ ก็ไม่จำเป็นต้องซักไซ้ต่อ
มือเรียวคว้ากระเป๋ากับอุปกรณ์ เดินออกไป
อันนามองตามหลังเพื่อน พรางหลุบตามองโทรศัพท์อย่างใช้ความคิด
BM Marketing & Engineering