มินนี่ดาวโรงเรียน

ตอนที่ 4: เธอคือ...

ไทกลั้นหายใจแน่น รอฟังเสียงหัวเราะและเสียงตะโกนเรียกชื่อเขาจากข้างนอกค่อยๆ จางหายไปตามสายลม

ในเต็นท์เล็กๆ เงียบสนิท มีเพียงเสียงหายใจแผ่วเบาของผู้หญิงตรงหน้าที่เป่ารดฝ่ามือเขา และเสียงหัวใจตัวเองที่เต้นตุ้บ ๆ ดังจนกลัวว่าเธอจะได้ยิน

เขายังมองหน้าเธอไม่ชัด เพราะแสงไฟฉายที่วางคว่ำอยู่บนพื้นส่องสลัวมาก อาจารย์สั่งเข้มงวดว่าช่วงเวลานอนห้ามเปิดไฟเด็ดขาด เต็นท์ทุกหลังจึงมืดสนิท มีแค่แสงจอมือถือที่เด็กๆ แอบเล่นใต้ผ้าห่มเป็นบางครั้ง

ในใจไทเริ่มสงสัยหนักขึ้น

ผู้หญิงคนนี้คือใครกันแน่?

ทำไมกลิ่นน้ำหอมถึงคุ้นนัก?

ทำไมเสียงหายใจที่ได้ยินใกล้ ๆ ถึงทำให้หัวใจเขาเต้นแรงผิดปกติ?

จู่ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นจากด้านนอกเต็นท์ ห่างออกไปไม่ถึงสองเมตร

“มินนี่! เปิดซิปให้หน่อยยย ฝ้ายกลับมาแล้วว ข้างนอกมืดมากเลย”

เสียงนั้นร่าเริง แก่นเซ็กซี่นิด ๆ เป็นเสียงที่ไทเคยได้ยินบ่อย ๆ ในห้องเรียน

ทั้งไทและผู้หญิงตรงหน้าสะดุ้งพร้อมกันตัวเกร็ง

ไทตกใจจนแทบทรุด

มินนี่?!

ผู้หญิงที่เขากำลังกอดปิดปากอยู่ตรงนี้คือ... มินนี่?!

ดาวโรงเรียนที่เขากับต้นกับบอลฝันถึงทุกคืน?!

ส่วนมินนี่เองก็ตกใจไม่แพ้กัน เธอเพิ่งรู้ตัวตอนนี้ว่ามีเงาคนที่มุดเข้ามาในเต็นท์คือ “ไท” เพื่อนร่วมห้องที่เงียบขรึม อ้วนกลม และโดนแกล้งบ่อยๆ เธอเคยเห็นเขานั่งมองเธอจากมุมห้องบ้างเป็นบางครั้ง

ตอนนี้เธอกลัวสุดขีด กลัวว่าฝ้าย เพื่อนสนิทที่นอนเต็นท์เดียวกัน จะเปิดซิปเข้ามาแล้วเห็นผู้ชายอยู่ในเต็นท์!

ฝ้ายกับมินนี่คือ “คู่นางฟ้า” ที่หนุ่ม ๆ ในโรงเรียนพูดถึงกันตลอด

ทั้งคู่ผมยาวสลวย ตัวสูงโปร่ง หุ่นดี

มินนี่สวยแบบหวาน เรียบร้อย เรียนเก่ง เป็นสาวในฝันแบบสมบูรณ์แบบ

ส่วนฝ้ายสวยแบบแซ่บ แก่นเซ็กซี่นิดๆ ยิ้มกว้าง พูดเก่ง ชอบแซวผู้ชายเล่นๆ

ถ้าถามหนุ่มๆ ส่วนใหญ่จะบอกว่า “เลือกไม่ได้เลย สวยคนละสไตล์”

ในเต็นท์นี้แบ่งพื้นที่กันคนละข้างชัดเจน ผ้าห่มคนละผืน ของใช้คนละมุม แต่ตอนนี้... ไทอยู่ฝั่งมินนี่เต็มๆ

มินนี่รีบคิดเร็วสุดชีวิต เธอเอามือแตะแขนไทเบา ๆ กระซิบเสียงแผ่วแทบไม่ได้ยิน

“ไทใช่ไหม? ...หลบหลังฉันเดี๋ยวนี้ เอาผ้าห่มคลุมตัวไว้ อย่าขยับตัวนะ!”

ไทตัวแข็งแต่ทำตามทันที เขาคลานไปด้านหลังมินนี่อย่างเงียบที่สุด มินนี่รีบดึงผ้าห่มผืนใหญ่ขึ้นมาคลุมทั้งตัวเขาและตัวเอง ให้ดูเหมือนเธอนอนหันข้างม้วนตัวอยู่คนเดียว

“มินนี่เร็วหน่อย หนาวจะแย่อยู่แล้ว!” เสียงฝ้ายดังขึ้นอีกครั้ง ใกล้เข้ามาแล้ว

มินนี่สูดหายใจลึก รีบลุกไปรูดซิปเปิดให้เพื่อนสนิท

ฝ้ายมุดเข้ามาพร้อมกลิ่นสบู่หอม ๆ จากการอาบน้ำ เธอสวมเสื้อยืดตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้น ผมเปียกชุ่ม หยดน้ำลงพื้นเต็นท์เป็นหยดๆ

“ทำไมมืดจังมินนี่” ฝ้ายถามขณะรูดซิปปิดแล้วนั่งลงข้างผ้าห่มตัวเอง

“สามทุ่มแล้วไง อาจารย์สั่งห้ามเปิดไฟในเต็นท์เด็ดขาดเลยปิดไฟฉายไว้” มินนี่ตอบเสียงเรียบ กลับมานอนในผ้าห่มทันที โดยหันหน้าเข้าหาฝ้ายเพื่อสนทนา และหันหลังให้ไทที่ขดตัวนิ่งอยู่ด้านหลัง

ฝ้ายหัวเราะเบาๆ “เออ จริง กลัวอาจารย์มาตรวจอีก” เธอหยิบผ้าห่มคลุมตัวแล้วนอนลง “วันนี้เหนื่อยมากเลย กิจกรรมเยอะเกิน”

มินนี่คุยตอบไปเรื่อยๆ เสียงนิ่งแต่หัวใจเต้นแรง เธอทั้งกลัวว่าฝ้ายจะรู้ตัวว่ามีคนอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกับเธอ และในใจลึกๆ ก็รู้สึกตื่นเต้นแปลกๆ ที่มีผู้ชายอยู่ใกล้ขนาดนี้ เป็นครั้งแรกในชีวิต

ส่วนไท... เขานอนขดตัวนิ่งสนิทด้านหลังมินนี่ ไม่กล้าขยับแม้แต่นิ้วเดียว กลัวว่าฝ้ายจะได้ยินเสียงหรือเห็นผ้าห่มตุงผิดปกติ แต่ความกลัวนั้นถูกกลบด้วยความตื่นเต้นที่พุ่งถึงขีดสุด

เขาได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากผมยาวของมินนี่ที่สะบัดเบาๆ ตอนเธอขยับตัวคุยกับฝ้าย ได้สัมผัสความอุ่นจากแผ่นหลังและสะโพกของเธอที่อยู่ห่างจากตัวเขาแค่ไม่กี่เซนติเมตร ได้นอนในผ้าห่มผืนเดียวกับเทพธิดาที่เขาแอบมองทุกวัน ที่เขาช่วยตัวเองคิดถึงทุกคืน ที่เขาเคยฝันว่าจะได้แค่สัมผัสสักครั้งในชีวิต

หัวใจไทเต้นแรงจนเจ็บหน้าอก แต่แท่งเอ็น เขาเริ่มขยับแข็งขึ้นในกางเกงโดยไม่ตั้งใจ แต่เขากัดฟันกลั้นสุดชีวิต ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย

คืนนี้ในเต็นท์เล็ก ๆ ที่มืดสนิท มินนี่นอนหันหน้าไปคุยกับฝ้ายอย่างปกติ ส่วนด้านหลังเธอ มีหนุ่มอ้วนตัวเตี้ยนอนขดตัวแนบชิดใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน โดยที่มีเพื่อนสนิทของเธอนอนอยู่ห่างออกไปไม่ถึงสองเมตร

และไม่มีใครรู้ว่า

คืนนี้จะจบลงอย่างไร...