(ผักบุ้ง)
เรื่องผีที่ได้ฟังก่อนหน้านี้ยังคงรบกวนจิตใจของฉันอยู่ สะกดวิญญาณอย่างนั้นเหรอ ถ้ามีคนทำแบบนี้จริง ฉันว่าคนนั้นน่ากลัวกว่าผีเสียอีก เพื่อปิดบังความผิดของตัวเอง คนเรายอมที่จะกดคนอื่นให้จมอยู่กับความทุกข์ได้ขนาดนี้เลยหรือ
“เฮ้อ ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว”
ก๊อก ก๊อก
ฉันมองไปทางประตูห้องด้วยหัวใจที่เต้นช้าลงจนแทบไม่ได้ยินเสียง อย่าบอกนะว่าฉันต้องเจอผีอีกแล้ว
ประตูถูกเปิดออก ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดเตรียมหาทางหนีแต่แล้วคนที่เปิดประตูเข้ามาดันไม่ใช่ผีอย่างที่คิด
“ขอนอนด้วยดิ”
ฉันเบิกตากว้างเมื่อเห็นพี่กายเดินเข้ามา “เดี๋ยว ๆ พี่กายหมายความว่าไง?”
“อย่างที่พูด”
“คือพี่กายจะมานอนกับบุ้ง?”
“อือ มานอนเป็นเพื่อนไง”
“พี่จะบ้าเหรอ พี่กายจะมานอนเป็นเพื่อนบุ้งทำไม”
ฉันค่อนข้างแปลกใจที่อยู่ ๆ พี่กายก็มาเคาะประตูห้องพร้อมบอกว่าจะมานอนด้วย
ถึงแม้การมีเขามานอนด้วยจะทำให้ฉันอุ่นใจมาก กว่าแต่ยังไงเราท
