‘น้องผักบุ้งรู้จักกายมันดีแล้วเหรอครับ’
ประโยคคำถามของนนท์เมื่อคืนยังติดอยู่ในใจผักบุ้ง นนท์ต้องการจะบอกอะไรกับเธอกันแน่ มันเกี่ยวกับเรื่องอะไรที่ไม่ดีของกาย รึเปล่าแต่นนท์เองก็เป็นเพื่อนกับกาย เขาจะทำแบบนั้นทำไมกัน
ระหว่างคิด ผักบุ้งจ้องมองใบหน้าหล่อคมของคนที่กำลังขับรถไปด้วย กายรู้สึกว่าโดนจ้องอยู่นานแล้วแต่เขาไม่ได้พูดอะไรออกมาจนกระทั่งรถจอดติดไฟแดง กายหันมามองหน้าผักบุ้ง สายตาดุดันนั่นทำเอาหญิงสาวสะดุ้งแล้วเสหน้ามองไปทางอื่น
กายหรี่ตาลงมองผักบุ้ง เธอเลยชะโงกหน้าไปคุยกับตี๋ และคณิตด้านหลังแทนเพื่อเป็นการหลบหน้า
“ขึ้นชกเมื่อวานเป็นไงกันบ้างอะ”
“ก็ดีพี่ อีกฝ่ายโคตรอึดกว่าจะเอามันลงได้”
“ไม่บาดเจ็บตรงไหนก็ดีแล้ว”
“บ้าน่าพี่” ผักบุ้งเลิกคิ้วขึ้น มองนักมวยตัวโตสองคนที่ทำท่าบิดเขินไปมาแล้วถามออกไป
“เป็นไรกัน?”
“พี่ห่วงพวกผมอะ ซึ้งนะเนี่ย”
“เปล่า ฉันกลัวว่าถ้าบาดเจ็บ พวกนายจะทำงานให้
