ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะเป็นจังหวะปลุกให้ฉันลืมตาตื่นขึ้นท่ามกลางความมืด ฉันก้มลงเห็นแขนแกร่งที่พาดตัวฉันอยู่แล้วหันไปมองเจ้าของแขนก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ
“แขนก็หนัก ยังจะมาพาดบนตัวคนอื่นอีก”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเสียงเคาะดังขึ้นอีกครั้ง สายตาเลื่อนมองไปทางประตูเพราะมั่นใจว่าเป็นเสียงเคาะนั้นดังมาทางประตู และยังมั่นใจอีกด้วยว่าเสียงเคาะนี้คือเสียงเคาะของผีก๊อก ก๊อก ก๊อก หรือแสงจันทร์นั่นเอง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะยังคงดังอยู่ ฉันหันไปมองพี่กายซึ่งกำลังหลับอยู่ก่อนจะค่อย ๆ ขยับตัวลงจากเตียง ระวังไม่ให้เขาตื่น
การที่แสงจันทร์มาเคาะครั้งนี้ ฉันคิดว่าเธอคงไม่ได้มีเจตนาร้ายแต่เธอคงอยากเจอฉัน เมื่อลงมายืนข้างเตียง ฉันจึงตัดสินใจเดินไปเปิดประตูแล้วเดินออกไปนอกระเบียงซึ่งเป็นอย่างที่คิดไว้ แสงจันทร์ยืนรออยู่ด้านนอก วันนี้เธอสวย และเปล่งปลั่งกว่าทุกครั้งที่เจอ ไม่เหลือเค้าโ
