Vincent geminin orta kısmından gelen seslere kulaklarını tıkamak istercesine gözlerini kapatarak denizin dalgalarının sesine yoğunlaşmaya çalıştı. Her geçen saniye bir kez daha umutsuzluğa kapılmasına sebep olurken bu gemide kalmaya tahammül edemiyordu. Bir şekilde Karen'a ulaşmak zorundaydı. Ona yaşıyorum, ölmedim demeliydi. Eğer bir şeyler için geç kalırsa kendisini asla affetmezdi. " Sende beni düşünüyor musundur acaba ? " Ellerini soğuk demire yaslayarak uzunca bir süre karanlığa baktı. " Yoksa çoktan unuttun mu beni ? " Beş ay sonra burada ki tutsaklığı bitip de Londraya döndüğü zaman karısını kendisini unutmuş olarak bulmak istemiyordu. Hala kendisine aşık bir kadın görmeyi bütün kalbiyle istiyor ve her gece bunu isteyerek uykuya dalıyordu. " Bu gece de oldukça uzun geçecek

