What Are We?

CHAPTER 2

Start,

"Thank you sa pag hatid uwi kana." Nakauwi nako sa bahay sya rin ang nag hatid saakin dahil baka daw mapahamak ako wow.

Crush parin nya ata ako.

"Tinataboy mo nako?" Tinaasan sya ng kilay ng binata. "Papasukin mo naman ako sa bahay nyo pinakain na nga kita takaw." Tinignan ko sya ng masama ako pa may kasalanan sana hindi nya na ako pinakain.

"Bawal ka don sa loob sige na uwi na." Tinutulak nya ang binata pero masyadong malakas ito kaya hindi nya magawa.

"Hyst sige na nga pasok na sandali lang ha!" Hinatak hatak nya ang binata sa loob ng bahay nila sana naman tulog na si mama dahil kukulitin nya nanaman ako for sure.

Hindi pa sila nakakarating sa sala ng bahay ng may maanino syang matandang babae patay.

"Buti naman nakauwi kana anak nako omg ka do you know nag alala ako dahil baka napaano k—"

Hindi nito natuloy ang sasabihin ng bigla itong tumili sa harap ko pucha ano nangyari sa nanay ko.

"Mom ano ba? gabi na tili ka parin ng tili singer yan?"

Hindi sya pinansin at dumiresto agad ito sa likod nya.

"Omg seiki! sei anak ikaw nga kamusta na ang pinaka favorite kong ex ni fumi?" Kaya pala ito tumili dahil nakita si louie sandali nyanh tinignan ang binata na nag mamano sa nanay nya.

Nag lakad ang dalaga patungo sa sala at malakas na binagsak ang katawan sa sofa.

Narinig nila ang bunganga ng nanay nya na palapit sa kanya kaya lalo silang nag tulog tulugan.

"Ganoon ba sige ijo upo ka muna dyan kukuhaan lang kita ng ice tea hoy fumi anak kausapin mo si seiki ha!"

Napabuntong hininga ito bago umupo ng maayos at nilingon ang binata nakatuon ito sa paligid nagulat siguro ito dahil bago na ang bahay namin.

"Bakit?" Nag tataka akong nag tanong kahit alam ko naman na ang isasagot nya.

"Nothing.. nag bago na pala kayo ng bahay ang ganda.."

Yeah nag iba na kami iniwan kona lahat ng naging dark past ko sa bahay na yon lahat ng bahay na ayoko ng balikan iniwan ko narin lahat ng pag mamahal ko sayo.

"Yeah almost 1 years na kami dito, and naging maganda naman yong pag welcome saamin nong bahay." Pinilit kong hindi maging awkward ang usapan baka kong saan pa makarating.

"That good to know." Mabigat ang hinga nito na parang may gusto syang sabihin pero pinipilit na isarado ang bibig.

"Ikaw kumusta ka sa london? may naging gf kaba don? Baka asawa? naging maayos ba yong pag aaral mo bakit kapa umuwi dito." Sunod sunod kong tanong ayokong malagukan ng hininga kaya ako nalang ang nag pumilit na mag salita.

"Wala akong naging gf ikaw lang.." Kahit hindi ganoon kalakas ang sinabi nya sapat na yon para marinig ko.

"Ah ok yong huli kong tanong kumusta ka don?" Pilit na ngiti ang binigay nya saakin ayokong pag salitaan sya ng masasakit na bagay i admit mahal ko parin sya almost 2 years almost 2 years akong nag move on but i failed.

Nag paka busy ako para hindi ko sya maalala.

But tuwing gabi laging sya yong nasa isip ko kong maayos lang sya don i try na hindi mag overthink akala ko nong una ayos pa eh ayos pa naman kami bago sya umalis..

And onetime nalaman ko nalang na ikakasal na sya doon at the age of 18 and ang akala ko joke lang ang lahat..

Nawalan kami ng contact sa isa't isa kinausap ko yong parents nya pero hindi naman sila nag sasalita akala ko nong una saakin yong kampi nila kasi ako yong naiwan pero hindi pala..

Sobrang bigat ng pakiramdam ko tuwing gabi pinilit kong kalimutan ka sa paraan na alam kona hindi makakasama saakin pero walang talab ganoon naba kita kamahal?

And nong time na feeling ko masaya nako and kaya kona bumalik ka..

Biglang bumalik din yong lahat ng nangyari lahat nag recall sa isip sa lahat..

Pinilit kong iwasan ka dahil yon yong makakabuti yon yong magandang gawin ko itulong ko.

Pero laging ang binibigay naman non na premyo ay luha everytime everytime na makikita ko na may kahawak ka sa kamay mo everytime na may iba kang babae na nakakapit sa bisig mo.

Bumibigat buong katawan ko gusto kong mawala kana sa buhay ko pero natatakot ako na mag laho ka kagaya ng dati.

Gusto mong ayusin lahat ng iniwan mo pero yong naiwan gusto paba? pagod na pagod nakong masaktan pagod na pagod na..

Mas mabuting mag laho ka sa akin pero wag sa mundo..

"Ayos lang din that great na sabay tayong mag ka– college." Nakaramdam narin ata ito ng pag ka awkward buti dumating si mama.

"Ano ng pinaguusapan nyo? nako ijo uminom ka muna nito aalis kana ba?" Bat ba ang daming tanong ng matandang to.

"Ma wag kayo mag salita ng kong ano ano kakauwi lang ng lalaking yan dito dami nyo ng chismis." Inarapan lang ako nito na kinangisi ko.

Inirapan ko nalang ito pabalik bago dumiresto sa taas para mag palit ng damit ayoko na yong perfume na binigay ni mama masyado pang girly hindi bagay saakin.

Pag katapos kong mag palit ay iniisip kopa kong baba pa ako andon pa kaya sya? omg bakit ako nahihiya.

Pinilit kong maging brave sa oras nato kaya lumabas ako ng parang walang nangyari, and i expect paakyat si louie san punta non bakit sya dederesto sa taas?

"Hoy ano gagawin mo?" Dahil nakasuot lang ako ng short ay doon agad ang tungo ng mata niya parang ang bastos.

"Ihatid mo daw ako sa labas sabi ng mama mo and mag thank you ka saakin dahil pinakain kita." Tumango nalang ako at hindi na nagsalita.

Sinabayan ko itong maglakad hanggang sa gate namin huminto saglit ito at tumingin saakin napakunot noo nalang ako.

"Bakit may problema ba?" Taka kong tanong sa kanya ng lalo nya akong tignan.

"Sabi ng mommy mo nahirapan ka daw mag move on.. i'm sorry." Doon ko naramdaman ang pag ka putla ko bakit ba ang chismosa non pati private life ko chinismis na kong kanino kanino.

"Hindi naka move on naman na ako matagal nayon wag mo ng ungkatin pa.." Hindi ako makatingin ng maayos sa kanya dahil kong humarap ako sa kanya baka mahulog nanaman ako..

"Ok sabihin mo kay tita thank you sa ice tea nya masarap.. and thank you fumi dahil pinapasok mo ako sa bahay nyo." Mag lalakad na sana ito ng hawakan ko ang kamay nya and for the first time naramdaman ko nanaman ang malambot nitong kamay..

"A—ah ano... than—k you dahil pinakain mo a—ko thank you.." s**t bakit ako namumula!

Hindi kona inalam ang sasabihin nito at tumakbo na sa loob at sinara ang gate..

Tangina naman bakit koba kasi kinausap yong lalaking yon!

Remember fumi sinaktan ka nya omg baka hindi ako makatulog dahil sa ginawa ko..

Kahit ako ay nagulat sa ginawa ko tangina dapat hindi ko ginawa yon baka isipin nya mahal kopa sya mali yon.

Pag pasok ko sa bahay ay akala ko ay tulog na si mama nasa harapan ito ng pinto habang nakangiti at may hawak na camera..

Don't worry kinuhaan nya kami ng picture!

"Mama ano yang ginagawa mo kinuhaan mo kami?" Galit kong usal sa kanya tinawanan lang ako nito bago dumiresto sa loob.

Shit bakit ba ganito nanay ko?

"Omg daughter great job! magiging kayo na ulit ni seiki!" Mas pinanlakihan ko sya ng mata.

Anong maging kami ulit no way.

"Burahin mo yan mama! wala na kami nong tao respetuhin nyo naman sya baka may gf na yon tapos ginagawa mo yan!" Pinilit kong hindi sumigaw dahil gabi na baka mapabaranggay pa kami kong sumigaw ako.

"Anong may gf? sabi nya wala pa daw may hinihintay daw sya na bumalik ulit! oh diba naman ng nanay no yon dapat mag pasalamat ka!" Hinihintay sino?

"Whatever bahala kayo dyan sinasabi ko sainyo hindi na ulit magiging kami never, n–e–v–e–r ok!"

"Bahala ka sabi mo eh!" Umalis sa harapan nya ang kanyang ina hindi nya alam kong san pupunta pero wala naman syang pakeelam kong saan yon.

Dumiresto nalang ulit sya sa taas at pumunta sa kwarto nya para mag pahinga na na pagod din sya kahit natulog naman sya buong mag hapon sa klase.

Speaking of klase hindi kopa pala nakakausap si freya ulit wala naman na ito sa school nong ginising ako ni cly around 8 na yon ng gabi and 10 na ngayon.

May balak siyang kausapin ito pero pinipilit nyang hindi.

Hindi ko naman kasalanan na nasigawan ko sya sa harap ng mga tao i think she deserve that.

And sa oras nato alam kong online sya.. dali daling kinuha ng dalaga ang phone bago tinignan kong bukas ang kaibigan tama ang hinala nya inistalk nya lang ito may bago syang post.

Naka bikini habang umiinom ng whine at may kasamang dalawang lalaki na nakahawak sa bewang nya.

Good job self nagagawa mo ang hindi nagagawa ng iba HAHAHAHAH.

Hindi ko alam kong sino ang pinaparinggan nya pero mukang ako naman talaga ayoko nag susuot ng bikini dahil na eexpose ang katawan ko.

Ayoko din ng lalaki.

Edi good job sakanya may kaya din naman ako gawin na hindi nya kayang gawin.

Ang hindi maging pokpok, gold digger and sugar baby.

Wala naman problema don pero ang akin lang bata pa kami and dapat hindi pa namin ginagawa yan hindi ko sya pinag babawalan na mag bikini dahil maganda naman ang katawan nya.

Walang problema don.

Parang umurong nalang ako at napag disisyon na matulog nalang.

But everytime na naalala ko ang lahat gusto kong huminto ang oras yong oras na ako parin sya parin kong pwede lang gagawin ko yong kahit ikamatay ko.

Mahal ko si seiki.

Mahal na mahal ko sya kahit sobrang hirap na kahit sobrang sakit na kahit pilitin kong maka move on kahit humanap ako ng iba sya parin sya yong nasa isip ko tuwing na kakakita ako ng dagat.

Dahil sa panahon na iyon nilayo sya saakin ng mundo nilayo nya yong taong mahal ko.

Gusto kong bumalik sa kanya pero natatakot ako, pano kong lahat pala ng ginagawa nya dahil na guilt lang sya saakin.

Tama bang hindi parin ako nakaka move on tama bang hanggang ngayon tinitiis ko parin yong sakit na pinaparamdam nya?

Okay lang, naiintindihan ko.

"Bakit ba lagi akong nasasaktan deserve koba non? Bakit lahat ng lalaki sa mundo mapanakit bakit promise sila ng promise pero hindi nila kaya gawin bakit magaling lang sila sa una?" I feel my heart broke hindi ko naman deserve to eh, naging mabait akong anak kay mommy pero bakit ganto yong sakit ma binibigay nyo?

Bakit andaming trauma sa buhay ko?

Ayaw ata saamin ng tadhana pilit lang kami ng pilit siguro tama yong iba lahat ng tao deserve maging happy sa ibang paraan bala ganon talaga sila.

Kong sakaling mag mahal ba ako hindi ns ulit ako masasaktan pano kong sya parin? Pano kong hindi parin ako handa.

Putangina!

The smile,he gave, slowly fading.

"Gusto na kita kalimutan gusto na kita umalis sa isip ko bakit kapa bumalik bakit sa oras nato kapa bumalik sana.. sana hindi nalang sya yong minahal ko sana inisip ko muna yong sarili ko sa oras nayon para naman hindi ako nasasaktan ng ganito putangina bakit napaka unfair ng mundo! bakit lahat ng lalaki ganto bakit pinapadama nila yong sakit bakit kailangan nila ako saktan ng ganito!" I can help but to cried wala naman sigurong naka rinig non.

Araw araw nalang nauubos lahat ng tubig sa katawan ko kakaiyak.

Pano sila nakaka move on ng mabilis sabihin naman nila para naman magawa ko din para naman makalimutan ko na sya.

Nag hihintay ako kahit wala naman akong mahihintay.

Kong mang aakit akit lang ulit sya pwede bang saakin nalang.

Gusto ko ulit maramdaman yong pag mamahal nya.

Yong pag mamahal na hindi nya na ulit ako iiwan yong pag mamahal na totoo na yong kaya nya akong ipag laban sa pamilya nya yong kaya nya akong ipakilala sa mundo yong pag mamahal na hindi makukuha ng lahat...

And that time hindi ko alam na nakatulog na pala ako kakaiyak habang hawako ang ang hoodie na nakalagay sa unan, naaalala ko sya dahil dito.

I still wanna chase the light, even if i trip a million times.

:)

Hello thank you sa pag babasa have a great day ahead!