SPG STORIES (KPOP RELATED)

BROKEN BOUNDARIES (PART II)

Muling napuno ng daing at kalabog ng kama ang kwarto—dalawang katawan, parehong nilamon ng bawal, sabik na sabik, walang ibang naririnig kundi ang halinghing, mga salitang nilunod ng libog, at ang ritmong hindi na kayang pigilan pa.

Habang walang humpay ang madiing pagkantot ni Mingyu mula sa likod, ramdam ni Doyoung na muling sumisikip ang tiyan niya—parang umiikot ang libog at di na niya mapigilan. Napakapit siya sa kama, sinusundan ng balakang ang bawat ulos, nawawala na sa ulirat, puro ungol at hingal na lang ang lumalabas sa bibig.

“Kuya… malapit na ulit ako… f**k… sige pa… please… ahhh…” nanginginig na ang boses ni Doyoung, pilit sinasalubong bawat sagad ni Mingyu.

Lalong binilisan ni Mingyu, pawisan at nanginginig na rin sa sarap. “Im near too… fuckk… sobrang sikip mo pa din, Doyoung… hindi ako magsasawa dito… tangina…” bulong niya, mas lalo pang diniin ang bawat ulos.

Napaliyad si Doyoung, sumabay ang katawan sa bawat pagbaon, hangang sa naramdaman niyang sumabog muli ang sarap—nilabasan siya, umagos sa kama, nanginginig at puro ungol, “Ahhh—kuya… nilabasan na ako… f**k… ang sarap…”

Pagkarinig ni Mingyu sa ungol ni Doyoung, lalo siyang naulol, ilang ulos pa, at ramdam niyang malapit na siyang sumabog, “Tangina, Doyoung… eto na ko… ahhh… ang sikip mo talaga… ang sarap mo…”

Habang magkasabay silang nilalabasan, naghalo ang pawis, hininga, at daing, sabay nilang nilasap ang huling bugso ng gabing walang ibang may alam kundi silang dalawa.

— JEONGWOO X WONWOO —

Sa kabilang banda ng gabi, sa bahay nila Mingyu, mag-isa lang si Jeongwoo sa sala—nalulunod sa dami ng bote ng alak na palihim niyang inipon sa mesa. Paulit-ulit niyang tinatawagan si Doyoung, bawat beep ng phone parang lalong nagpapabigat ng dibdib niya.

Napalakas ang boses ni Jeongwoo habang pilit tinatago ang pagkabog ng dibdib, “F-f**k… answer my call…” Napapikit siya, kinagat ang labi, saka muling tumungga ng alak, tila ba maiiwan ang sakit at kaba sa bawat lagok.

Sa tuwing hindi sinasagot ni Doyoung ang tawag, lalo lang siyang napapamura at napapaubos ng alak. Ramdam na ramdam ang lungkot at bigat sa dibdib, paulit-ulit niyang tinititigan ang screen, nagbabakasakaling lilitaw ang pangalan ni Doyoung. Pero wala. Puro missed call, puro katahimikan.

Lasing na lasing na si Jeongwoo, hanggang sa hindi na niya namalayang nahiga na siya sa malamig na lapag ng sala—namumugto ang mata, masikip ang dibdib, hawak-hawak pa rin ang telepono na puno ng mga hindi sinagot na tawag.

Sakto namang pumasok si Wonwoo, kagagaling lang sa labas. Agad niyang napansin ang amoy ng alak, ang mga bote sa mesa, at ang natutulog (o umiiyak?) na Jeongwoo sa sahig.

Lumapit si Wonwoo, maingat na umupo sa tabi ni Jeongwoo, at marahang hinaplos ang buhok nito. “Jeongwoo… what happened? Why are you on the floor?”

Napadilat si Jeongwoo, namumugto ang mata, ramdam pa rin ang sakit. “Kuya Won… ‘di niya sinasagot, ayaw niya akong kausapin… ako ang humiling nag-cool off, pero ako din yung hindi makawala… ako tong naghahabol” mahina, lasing at puno ng hinanakit ang boses niya, bago muling pumikit, parang gustong malimutan ang lahat—even just for tonight.

Nagmamadaling binaba ni Wonwoo ang dala niyang bag, agad lumuhod sa tabi ni Jeongwoo na nakahandusay pa rin sa malamig na sahig. Kitang-kita niya ang namumugto at umiiyak na mata ng binata, pati ang panginginig ng mga kamay at ang paminsang paghikbi sa pagitan ng paghinga.

“Jeongwoo, hey… Tayo jan, baka mapano ka at magkasakit ka..Tama na pag-inom. Ang dami mong nainom…” Mahina ang boses ni Wonwoo, punong-puno ng pag-aalala habang hinahaplos ang pisngi ni Jeongwoo.

Hindi agad sumagot si Jeongwoo—umiiyak pa rin, pilit pinapawi ang sakit sa dibdib. Hanggang sa biglang hinawakan ni Jeongwoo ang braso ni Wonwoo, hinila siya palapit, parang biglang natakot na maiwan mag-isa sa gabing iyon.

“K-kuya Won… please… don’t leave. I need someone… right now…” bulong niya, garalgal ang tinig.

Bago pa makatanggi si Wonwoo, biglang hinalikan siya ni Jeongwoo—mainit, magulo, puno ng luha at alak. Nalito si Wonwoo, natigilan sa una, pero naramdaman niyang nanginginig ang katawan ni Jeongwoo, humihiling ng yakap, ng pag-unawa, at kahit sandali, ng kalimutan.

Mabilis na inalis ni Wonwoo ang labi ni Jeongwoo mula sa kanya, ramdam ang bilis ng t***k ng puso, pero pinilit manatiling kalmado.

“You’re drunk, Jeongwoo. Tara na, madumi sa lapag. Tayo dyan, ihahatid kita sa kwarto,” mahinahon pero may diin na utos niya, pilit binabalik si Jeongwoo sa katinuan.

Hindi na niya pinansin ang mapilit na halik at yakap ni Jeongwoo—alam niyang hindi ito ang tamang panahon, at higit sa lahat, kapatid ito ng boyfriend niyang si Mingyu. Mabilis siyang tumayo at inalalayan si Jeongwoo, hinawakan sa braso, at dahan-dahang inalalayan papunta sa kwarto.

Sa loob ng kwarto, tinulungan niyang hubarin ang damit ni Jeongwoo, pinunasan ng tuwalya ang pawisan at basang katawan. Saglit siyang natigilan, napatingin sa well-defined na katawan ni Jeongwoo—parang may sandaling napatulala, hindi maiwasang maikumpara sa katawan ng kuya nitong si Mingyu.

Pareho itong moreno, mas malaki ang katawan ni Mingyu pero pareho silang may magandang katawan. Na alam mong pinaghirapan nilang ihubog.

Bago pa niya maibalik ang sarili, biglang hinila ni Jeongwoo si Wonwoo palapit. Hindi na siya nakaiwas—nagtagpo ulit ang labi nila, at sa pagkakataong ito, hindi na agad naitulak ni Wonwoo si Jeongwoo. Nagpaubaya siya, napakapit sa balikat ng binata, at hindi niya namalayang gumaganti na rin siya ng halik. Mainit, marahan pero puno ng pangungulila—naramdaman niyang magaling humalik si Jeongwoo, marunong dumiskarte, at may kakaibang paraan ng pag-angkin kahit lasing pa ito.

Lumalim ang halik, nagsanib ang hininga, at saglit silang nakalimot sa lahat ng bawal at dapat. Sa kwarto ni Jeongwoo, sa gitna ng gabi, may panibagong lihim na nabuo—isang gabing hindi na rin nila mababawi.

Habang nakahiga si Wonwoo sa kama, halos tuluyan nang nadarang sa mga halik at haplos ni Jeongwoo. Pinailalim siya ng binata, marahan ngunit puno ng lakas, halatang sanay mang-angkin at mang-tukso kahit lasing.

“Can we, kuya Won?” bulong ni Jeongwoo habang hinahalikan ang leeg niya, bumaba sa jawline at balikat, sabay marahang nilalamas ang katawan ni Wonwoo.

“Mali ‘to, Jeongwoo…” mahina ang tinig ni Wonwoo, pilit nilalabanan ang tukso, pero hirap na hirap na siyang magpigil.

“But you kiss me back,” bulong ni Jeongwoo, mapang-akit ang ngiti, bago muling hinuli ang labi ni Wonwoo.

“I know, bu—” Hindi na natapos ni Wonwoo ang sasabihin nang muling dakmain ng halik ni Jeongwoo. Sa pagkakataong ito, si Jeongwoo na ang may kontrol, pinailalim siya sa kama, at marahang hinubad ang suot niyang shirt, inihagis sa sahig kasabay ng init ng kanilang hininga.

“Let me pleasure you, kuya… gagawin ko lahat para pansamantala mong makalimutan si kuya Mingyu,” bulong ni Jeongwoo, puno ng pagnanasa at pangakong kalimutan kahit saglit ang realidad.

Isa-isang dinilaan, hinagkan, at sinupsop ni Jeongwoo ang balat ni Wonwoo—mula leeg, pababa sa dibdib, nilaro ng dila ang utong, sabay kagat at sipsip. Napasinghap si Wonwoo, hindi napigilang mapaungol, “Ahhh… Jeongwoo…”

Hinagod ng palad at labi ni Jeongwoo ang bawat bahagi ng katawan ni Wonwoo, bumababa pa hanggang tiyan, hinahalikan ang bawat pulgada ng balat. Mas lalo pang naging agresibo ang halik, sinabayan ng paglamas at pagpisil.

“Jeongwoo… hnnng… ang init ng bibig mo…” ungol ni Wonwoo, nanginginig ang boses sa bawat hagod ng dila at palad ng kapatid ni Mingyu.

Patuloy si Jeongwoo sa pagromansa, nilalasap ang bawat ungol ni Wonwoo—tanda ng tagumpay ng kanyang tukso at ang bagong lihim na bubuo ng panibagong gulo sa pagitan nilang lahat.

Nakahiga si Wonwoo, hingal at namumula ang pisngi, habang nilalaro ni Jeongwoo ang utong niya gamit ang daliri at dila—tinititigan siya ng diretso, puno ng kapilyuhan at pagnanasa.

“You want it? You want it so bad, kuya?” bulong ni Jeongwoo, hindi binibitiwan ang titig habang patuloy na pinipisil at nilalaro ang utong ni Wonwoo, dinadahan-dahan para lalong masabik.

Nag-aalangan si Wonwoo, nanginginig ang boses pero hindi na kayang magpigil. “C-continue… tuloy mo na, Jeongwoo… please…”

Napangisi si Jeongwoo, lalo pang binaba ang halik mula sa utong pababa sa tiyan, hindi inaalis ang mata kay Wonwoo. “What do you want, kuya? Tell me.”

Napapikit si Wonwoo, napakapit sa kumot, “Own me tonight… gawin mong sayo ang katawan ko, Jeongwoo…”

“Copy, kuya. I’ll make sure you won’t forget this,” sagot ni Jeongwoo, puno ng pangakong libog, bago muling nilunod ng halik at dila ang katawan ni Wonwoo—agresibo, mapaglaro, at handang iparamdam na ngayong gabi, siya lang ang mundo ni Wonwoo.

Mainit at basang-basa ng laway ang utong ni Wonwoo habang sinupsop at nilalaro ni Jeongwoo gamit ang dila—paikot, padila, at biglaang kagat. Hindi mapigilan ni Wonwoo ang mapaungol nang malakas, napasabunot siya sa buhok ni Jeongwoo, pilit hinihila palapit, parang gustong ipagdiinan pa ang bibig nito sa sensitibong bahagi ng dibdib niya.

“Ahhh… Jeongwoo… dahan-dahan… ahh, ang sarap…” Nanginginig ang boses niya, nahuhulog na sa init ng bawat hagod at sipsip ng binata.

Habang abala ang bibig ni Jeongwoo sa pagsupsop at pagdila, dahan-dahan niyang ipinasok ang daliri sa butas ni Wonwoo. Marahang gumalaw, paikot-ikot, nilalaro ang gilid, pinapalalim ang bawat pasok, sinasabay sa ritmo ng kanyang bibig sa utong.

Napaliyad si Wonwoo, napakapit pa lalo sa ulo ni Jeongwoo, “Hnnng… Jeongwoo… s**t… don’t stop… ahh…” halos maputol ang hininga niya sa sensasyon.

Tumigil sandali si Jeongwoo, tinaas ang ulo at tinitigan siya, hindi pa rin inaalis ang daliri, patuloy ang paglabas-masok. “You like it, kuya? Ginaganito ka ba ni kuya Mingyu?” May pilyong ngiti at hamon sa boses.

Hindi makasagot si Wonwoo, puro ungol at impit na daing lang ang lumalabas sa labi niya. “Hmmm…”

Napangisi si Jeongwoo, saglit na hinugot ang daliri, pero hindi tumigil sa pagtitig. “Answer me, or I’ll stop.”

Napilitan si Wonwoo, pilit hinahanap ang hininga, nanginginig ang boses. “Hindi… ikaw lang… ikaw lang ang ganyan… please, wag mong itigil… Jeongwoo, please…”

Bumalik si Jeongwoo sa pagsupsop sa utong, mas mariin at mas madiin, habang sabay na muling ipinasok ang daliri—isa, tapos naging dalawa, pinapalalim at pinapalawak, nilalaro ng pabilog at pabigla, sinasabayan ng malalalim na pagdila at pagsipsip sa dibdib ni Wonwoo.

Tuluyan nang nabaliw si Wonwoo, napapaangat ang balakang sa bawat galaw, napapasigaw sa sarap. “Ahhh—f**k… Jeongwoo, wag kang tumigil… please… gamitin mo ko ngayong gabi… ahh, ang sarap, Jeongwoo, hindi ko na kayang magpigil… ikaw lang, ikaw lang…”

Muling ngumiti si Jeongwoo, parang natutuwa sa pagsuko ni Wonwoo. “Good. Wag ka nang magpigil, kuya. Gusto kong marinig lahat ng ungol mo, gusto kong makita kung paano ka bumigay dahil sakin.”

Muling bumalik si Jeongwoo sa walang habas na pagsupsop sa utong ni Wonwoo, sabay pinabilis at pinadiin ang pag-finger, nilalasap ang bawat ungol, bawat panginginig, at bawat daing ng pagkatalo ni Wonwoo—hanggang sa wala na itong natirang pinipigil, at buong-buo na siyang bumigay sa bisig ng kapatid ng kanyang minamahal.

Nang magsawa na si Jeongwoo sa pagsupsop sa sensitibong utong ni Wonwoo, dahan-dahan niyang pinalandas ang dila pababa—mula sa dibdib, tinutunton ang bawat pulgada ng tiyan, pusod, pababa sa hita, at muling dumiretso papunta sa singit at butas ni Wonwoo. Ramdam ni Wonwoo ang malamig at mainit na halong hininga ng binata, lalong tumaas ang libog niya sa anticipation.

Saglit na tumigil si Jeongwoo, tinitigan si Wonwoo mula sa pagitan ng hita, mabigat ang tingin, mapungay ang mata—nag-aalab ang bawat titig dahil sa alak at pagnanasa.

“Should I stop, kuya?” mahina, malalim ang boses, parang mapang-akit na demonyo.

Halos di makahinga si Wonwoo, nanginginig ang labi at boses, “D-Do it… don’t stop… please, Jeongwoo…”

Hinaplos ni Jeongwoo ang hita niya, mas lalong pinaghiwalay, saka muling bumulong, “Tell me what do you want, Wonwoo.”

Namumungay si Wonwoo, natataranta pero puno ng libog, nagmamakaawa, “f**k m-me… please… Jeongwoo, gusto ko maramdaman ka…”

Ngumiti si Jeongwoo, puno ng kasabikan at pagmamay-ari. “Good boy,” bulong niya, bago niya inilapit ang bibig at sinimulang dilaan ang butas ni Wonwoo. Marahang paikot, pinapalalim at pinapatagal, sinisipsip at nilalaro ng dila ang bawat gilid, walang iniwan kahit isang bahagi.

Nag-angat ng balakang si Wonwoo, hindi mapigilan ang malalakas na ungol. “Ahhh… Jeongwoo… tangina, ang sarap… please… wag mong itigil… ahh—”

Patuloy si Jeongwoo sa pagkain, dinadagdagan pa ng daliri, sinisigurong nababaliw na sa sarap si Wonwoo. Lahat ng inhibisyon at guilt ay natunaw na, puro daing, pawis, at tawag ng laman ang namamayani sa kwarto nila—sa bawat galaw ni Jeongwoo, mas lalong nahulog si Wonwoo, tuluyang bumigay sa kapatid ng minamahal niyang si Mingyu.

Habang patuloy na nilalaro ng dila at daliri ni Jeongwoo ang butas ni Wonwoo, bigla siyang tumigil, pinigilan ang sarili at tinaas ang ulo—tinitigan si Wonwoo ng mariin, punong-puno ng libog at kapangyarihan.

“Ako o si kuya Mingyu?” bulong niya, mahigpit ang hawak sa hita ni Wonwoo, hindi inaalis ang titig, sinusubok ang limitasyon nito.

Nag-alangan si Wonwoo, nanginginig ang katawan at napapapikit sa sobrang sensasyon. “F-f**k…” halos wala na siyang boses, pilit nilalabanan ang sarap at guilt.

“Answer it or I’ll stop,” madiin ang boses ni Jeongwoo, tinigil ang bawat galaw at binitiwan ang hita ni Wonwoo, parang tinutukso siya na bitinin.

Halos mapasigaw si Wonwoo, hindi na nagawa pang magpigil. Napatingala siya, napasabunot sa bedsheet, at buong lakas na sumigaw, “Jeongwoo! Jeongwoo, please! Ikaw, ikaw gusto ko ngayong gabi—f**k me!”

Napangisi si Jeongwoo, tinigasan pa lalo sa narinig. “Good boy…” bulong niya, bago biglang itinutok ang matigas niyang burat at dahan-dahang binaon kay Wonwoo—sagad, mariin, puno ng init at pagnanasa.

Bawat ulos, bawat ungol nila ay parang nagmamarka ng isang lihim na walang ibang makakaalam—at sa gabing iyon, si Jeongwoo ang tuluyang nag-angkin kay Wonwoo, hindi lang ng katawan kundi pati ng bawat ungol at pagsuko nito.

Napaigtad si Wonwoo nang maramdaman niyang pumasok na nang buo si Jeongwoo sa kanya—mainit, malalim, sagad na sagad, kaya napapikit siya at napakagat-labi. Pero hindi ito pinalagpas ni Jeongwoo.

Hinawakan ni Jeongwoo ang pisngi ni Wonwoo, pilit pinadilat ang mga mata nito. “Never close your eyes, Wonwoo. I want you to witness kung paano kita angkinin. Gusto ko makita mo bawat ulos, bawat sandali na akin ka lang.”

Nanginginig si Wonwoo, tumitig kay Jeongwoo habang bumibilis na ang bawat ulos, nararamdaman niya ang buong haba at tigas nito sa loob niya. “F-faster… faster, Jeongwoo… please… ang sarap, gusto ko pa…”

Muling ngumisi si Jeongwoo, lalo pang diniinan at binilisan ang galaw ng balakang niya, walang pakialam kahit mapuno ng ungol ang kwarto. “Sarap ba, kuya? Sabihin mo sakin… masarap ba ‘to?”

Napahawak si Wonwoo sa braso ni Jeongwoo, pilit pinipigil ang sarili pero wala nang natira kundi libog at sabik. “Y-yeah… f**k… ang sarap… m-mas malibog ka kesa sa kuya mo… hindi ko alam na ganito ka ka-wild…”

Tumawa si Jeongwoo, hinawakan nang mahigpit ang bewang ni Wonwoo, mas diniinan pa ang bawat baon. “Mas malibog ako? Mas masarap din ba, kuya? Sabihin mo, gusto kong marinig… gusto ko marinig na mas gusto mo ‘ko ngayon kesa sa kanya…”

Hindi na napigilan ni Wonwoo ang sarili, napalakas ang ungol niya sa bawat sagad ni Jeongwoo. “s**t… Jeongwoo… f**k… oo, mas masarap ka… mas gusto ko ‘to… ikaw lang ang gusto ko ngayong gabi… mas malibog ka, mas wild ka, mas pinapasarap mo ko… tangina, Jeongwoo, wag kang titigil…”

Lalo pang nilakasan at binilisan ni Jeongwoo ang bawat kantot, hindi inaalis ang mata kay Wonwoo, nilalasap bawat panginginig at ungol nito. “Akin ka ngayon, Wonwoo. Ako lang. Gusto ko matandaan mo lahat ng ginagawa ko sayo—lahat ng sarap, lahat ng bawal. Wag mo kong kalimutan…”

Patuloy silang naliligo sa pawis, halinghing, at daing—hanggang sa hindi na alam ni Wonwoo kung sino ang hinahanap niya, basta ang alam niya, sa gabing ‘yon, si Jeongwoo ang tanging mundo niya.

Hinawakan ni Jeongwoo nang mariin ang bewang ni Wonwoo, bawat daliri halos bumaon sa balat habang bumibilis pa ang bawat ulos—madiin, magaspang, walang pakialam kung gaano kalakas ang tunog ng salpukan ng katawan nila sa kama. Humahalo na ang tunog ng balat, ungol, at kalampag ng kama sa gabi, parang sinadyang ipaalam ng kapalaran na may nangyayaring bawal at masarap.

“Rinig mo yun?” bulong ni Jeongwoo, marahas, halos magtatawa sa sariling kapilyuhan, “Ganyan kita lalaspagin, Wonwoo, para kapag kinantot ka ni kuya… maluwag ka na. Ako ang mauunang magmarka, ako ang gusto kong maalala mo.”

Halos hindi makasagot si Wonwoo, puro ungol na lang ang lumalabas sa bibig niya, nilalamon ng bawat mabilis at sagad na bayo ni Jeongwoo. Napakapit siya sa bedsheet, nanginginig, tila sinasalo ang bawat ulos at nilalasap lahat ng libog na bumabalot sa kanila.

“Jeongwoo… ahhh… sige pa… tangina… ang sarap… bilisan mo pa…” paulit-ulit niyang ungol, nawawala na sa ulirat, hindi na alintana ang pagod at pawis.

Mas lalo namang ginanahan si Jeongwoo, parang nawawala na ang tama ng alak, pinalitan ng sukdulang sarap at libog. Piniga pa niya ang bewang ni Wonwoo, sinagad pa lalo ang bawat ulos—lahat ng inipon na pagnanasa at bawal, ibinuhos sa gabing iyon.

“M-malapit na ko, J-Jeongwoo… hnnng… please… sabayan mo ko… ahhh…” halos mapasigaw na si Wonwoo, nanginginig na ang buong katawan, hinihintay na lang ang huling ulos na magpapalaya sa lahat ng nararamdaman niya ngayong gabi.

Mas lalo pang binilisan ni Jeongwoo ang pagkantot, bawat bayo mas malakas at mas sagad—parang uhaw na hayok na hayok sa bawat sentimetro ng laman ni Wonwoo. Ramdam ni Wonwoo ang bawat ulos, sagad hanggang kailaliman, habang nilalaro niya ang sariling mga utong gamit ang nanginginig na kamay, pilit pinalalakas pa ang sarap na nararamdaman.

“Jeongwoo… ahhh… sige pa… bilisan mo pa… malapit na talaga ako…” nanginginig na bulong ni Wonwoo, habang patuloy na kinakalikot at pinipisil ang sariling mga utong, pinapalakas ang sariling ungol at panginginig.

Hindi binitawan ni Jeongwoo ang mahigpit na pagkakahawak sa bewang ni Wonwoo, sinasagad pa lalo ang bawat ulos, humihigpit pa lalo ang kapit sa balat niya. “Tangina… ang sarap mo, Wonwoo… akin ka lang ngayon…”

Halos mapasigaw na si Wonwoo, tumirik ang mata habang nilalabasan, sumirit ang tamod niya sa sariling tiyan at dibdib—nanginginig ang katawan, nilamon ng sarap, habang patuloy pa rin siyang binabayo ni Jeongwoo.

“Ayan na ko… ahhh… Wonwoo… ang sikip mo… lalabasan na din ako…” habol-hiningang bulong ni Jeongwoo, hindi pa rin bumibitaw sa bewang ni Wonwoo, sinagad ang huling ilang ulos—hanggang sa siya naman ang sumabog sa loob ng katawan ni Wonwoo, ramdam na ramdam ang init at bigat ng bawat pintig at pulandit.

Naghalo ang mga ungol, pawis, at tamod—parehong nanginginig at hinihingal, magkahawak pa rin, habang nilalasap ang gabing hindi na kailanman mapapantayan o maikakaila.

Nang maramdaman ni Jeongwoo na lalabasan na siya, mas lalo niyang hinigpitan ang hawak sa bewang ni Wonwoo, pilit pang sinasagad bawat ulos. Sa gitna ng ungol at hingal, nilingon siya ni Wonwoo, puno ng libog at pagmamakaawa ang boses.

“S-sa loob ko… sa loob mo iputok, Jeongwoo… gusto ko maramdaman… please…” humihingal at nanginginig, pilit pang isinusubsob ang sarili pabalik kay Jeongwoo.

Hindi na napigilan ni Jeongwoo—isang mariing ulos pa, at tuluyan niyang pinakawalan ang sarili, sumirit ang tamod niya sa kaloob-looban ni Wonwoo. “f**k… Wonwoo… ayan na ko… ahhh—tangina…” mahigpit ang hawak niya habang nilalasap ang init at sarap ng pagputok sa loob ng katawan ni Wonwoo.

Puno ng ungol, panginginig, at init ng bawal na gabing ‘yon, nanatiling magkadikit at magkahawak pa rin silang dalawa—kapwa lumulubog sa tamis at bigat ng kasalanan, walang iniisip kundi ang init at sarap ng kanilang pagsasanib.

Hingal na hingal, halos manghina si Jeongwoo matapos ang lahat. Marahan siyang bumagsak sa tabi ni Wonwoo sa kama, parehong nanginginig pa rin ang mga katawan, balot sa pawis at init ng gabing iyon.

Walang sabi-sabi, agad niyang hinanap ang labi ni Wonwoo—hinalikan niya ito, sabik na sabik, parang gutom pa rin kahit kakatapos lang. Mapusok, malalim, at puno ng halong pagnanasa at pagkalito. Naghalo ang laway at hininga nila, naglalaban pa rin ang mga dila habang magkadikit ang kanilang mga katawan, parang hindi pa sapat ang sandaling iyon para sa kanila.

Napakapit si Wonwoo kay Jeongwoo, gumanti ng halik na parang ayaw pakawalan ang binata. Nilalasap nila pareho ang bawat segundo—walang iniisip na iba, puro sabik, puro pagnanasa, puro sila lang sa gabing iyon.

Walang salita, puro halik, puro ungol, at magkahalong hingal ang namayani habang magkadikit silang dalawa—isang gabi ng bawal, sabik, at init na alam nilang hindi na mauulit… pero hinding-hindi rin nila malilimutan.

Nakahiga pa silang dalawa, pareho pa ring mabigat ang paghinga, magka-akap sa ilalim ng kumot. Tahimik sandali si Wonwoo, hinaplos ang pisngi ni Jeongwoo at tinitigan ito, puno ng pag-aalala pero may bakas ng kasiyahan.

“How are you? Bakit ka naglalasing?” mahina niyang tanong, pilit hinahanap ang mga mata ni Jeongwoo.

Suminghot si Jeongwoo, napapikit sandali bago sumagot, “Me and Doyoung… cool off kami.”

Napailing si Wonwoo, dinampian ng halik ang balikat ng binata. “Forget about it for now. Did I make you feel better?” bulong niya, malambing at puno ng panunukso.

Hindi sumagot si Jeongwoo—bagkus, tiningnan niya lang si Wonwoo, tapos dahan-dahan ulit siyang lumapit at hinalikan ito, sabik, malalim, puno ng pagnanasa at pasasalamat. Parang sa halik na lang niya ipinasa ang lahat ng sagot: lungkot, sakit, at ang kaunting ginhawang nahanap niya sa gabing iyon sa mga bisig ni Wonwoo.

Hindi nagtagal, lumalim ulit ang halik ni Jeongwoo—mula labi, gumapang pababa sa panga, at tuluyang umabot sa leeg ni Wonwoo. Mainit at malambot ang bawat dampi ng labi at dila niya, habang mahigpit ang yakap niya sa katawan ng kapareha.

“Don’t put a mark, Jeongwoo,” hingal at natatawang saway ni Wonwoo, marahang itinulak ang ulo ni Jeongwoo pero halatang nahuhulog na ulit sa tukso.

Napangisi si Jeongwoo, hindi inaalis ang labi sa balat ni Wonwoo. “Round two, kuya?” bulong niya, mapang-akit at puno ng hamon.

Ngumiti si Wonwoo, hinawakan ang batok ni Jeongwoo at inilapit sa sarili. “I’ll suck you,” sagot niya, diretso sa mata ni Jeongwoo, sabay halik ulit sa labi at dahan-dahang bumaba, handang sundan ang init ng gabing ayaw pa nilang tapusin.

Tumayo si Jeongwoo sa gilid ng kama, may mapanuksong ngiti habang tinititigan si Wonwoo. Hinila niya si Wonwoo palapit, saka umupo mismo sa ibabaw ng dibdib nito, mariin ang tingin at mahigpit ang hawak sa buhok ng lalaki.

Dahan-dahan niyang itinapat ang matigas niyang burat sa bibig ni Wonwoo, sabik na sabik, at walang inaksayang sandali. “Open up, kuya,” bulong niya, mababa at puno ng utos.

Sumunod si Wonwoo, bumukas ang labi at marahang isinubo ang burat ni Jeongwoo. Hinawakan ni Jeongwoo ang ulo nito, ginagabayan ang bawat galaw—mabagal sa simula, pinaglalaruan ang bibig at dila ni Wonwoo, sinisigurong ramdam niya bawat pulgada.

Napasinghap si Jeongwoo, nilasap ang init at dulas ng bibig ng kapareha. “That’s it… ang sarap mo, kuya… sige pa… wag kang titigil…” bulong niya, mas diniinan pa ang pagkakaupo, sinusulit ang bawat sandali ng pag-angkin at sarap.

Tinitigan ni Wonwoo si Jeongwoo mula sa ilalim, puno ng pagnanasa at pag-subok sa bawat ulos na ipinapasok ng binata sa bibig niya. Walang nagsasalita—puro titig, hinga, at ungol ang nag-uusap.

Bawat pagsubo ni Wonwoo, lalo lang tumitigas si Jeongwoo, napapapikit at napapanganga sa sarap, mariin ang kapit niya sa buhok ng kapareha. Hindi mapigil ang mga ungol na lumalabas sa kanya, mas nagiging garalgal at mababa habang lalong nababaliw sa init ng eksena.

“Ahhh… Wonwoo… tangina, ang sarap… s**t… sige pa, wag kang titigil…” bulong ni Jeongwoo, habang hinahaplos ang pisngi at ulo ni Wonwoo, sinusundan ng balakang ang bawat galaw ng bibig nito.

Nagpapalitan sila ng tingin, puno ng sabik at libog—walang ibang iniisip kundi ang katawan at sarap na hatid ng isa’t isa. Si Wonwoo naman, parang sinadya pang iparamdam ang bawat hagod ng dila at sipsip, pinapalalim pa lalo ang pagsubo para mas mapuno ng ungol si Jeongwoo.

“f**k… kuya… ahh… ang init ng bibig mo… sige pa… ahhh…” sunod-sunod na ungol ni Jeongwoo, halatang nilulunod na sa sariling pagnanasa at hindi na kayang pigilan pa ang sarili. Lunod na lunod silang dalawa sa libog at sandaling tanging sila lang ang nagmamay-ari.

Niluwa ni Wonwoo ang burat ni Jeongwoo, hinagod ng dila ang sensitibong ulo—mabagal, paikot, at sinadya pang sipsipin at kagatin ng marahan, pinapalakas ang bawat sensasyon. Basang-basa at namumula na ang ulo, habang tinititigan ni Wonwoo si Jeongwoo nang diretso sa mata.

“Sarap ba, Jeongwoo?” malalim ang boses, puno ng tukso. “Napagaan ba ni kuya ang nararamdaman mo? Babaliwin kita hangga’t makalimutan mo si Doyoung…”

Hindi na napigil ni Jeongwoo ang malakas na ungol, napapikit, nahulog ang ulo pabalik. “Ahhh… f**k… kuya… ang sarap… tangina…”

Pero biglang hinawakan ni Wonwoo ang hita niya, pinisil, at bumulong habang nakatitig pa rin. “Don’t close your eyes… titigan mo ko, Jeongwoo… titigan mo kung paano ko isusubo ang burat mo…”

Dahan-dahang isinubo ni Wonwoo ulit ang burat ni Jeongwoo, dahan-dahan, dinidilaan ang gilid at ulo habang tuloy-tuloy ang titigan nila—punong-puno ng libog, pagmamay-ari, at hindi matitinag na sabik. Hindi nagbitaw ng tingin si Wonwoo, nilunok ang bawat pulgada, ipinapakita kung paano niya kayang baliwin at pagaanin ang bigat ni Jeongwoo, kahit sandali, kahit mali, kahit bawal.

Hindi na nakapagpigil si Jeongwoo—hinawakan niya ng mahigpit ang buhok ni Wonwoo at hinila ito palapit, pinapabaon ng sagad ang burat niya sa bibig ng kapareha. Napakapit siya sa ulo ni Wonwoo, sinusunod ng balakang ang bawat kadyot, sunod-sunod at mas madiin sa bawat ulos.

“Ahhh… f**k… kuya… tangina, ang sikip ng bibig mo… ang sarap…” ungol ni Jeongwoo, halos mapasigaw sa tindi ng sensasyon. Tuloy-tuloy ang pagtitig nila sa isa’t isa, nababaliw si Jeongwoo sa bawat pagbaon at pag-ipit ng bibig ni Wonwoo.

Napasabunot si Jeongwoo nang mahigpit, sinisigurong nababaon hanggang lalamunan ang burat niya. Ramdam niya ang init, dulas, at konting luha sa gilid ng mata ni Wonwoo, pero lalong nagpaulol sa kanya iyon.

Mabilis at mariin ang bawat ulos, nabalot ng tunog ng laway, ungol, at tunog ng pagkadyot sa bibig ni Wonwoo ang kwarto. Lunod na lunod si Jeongwoo sa pagnanasa, hawak pa rin ang buhok ni Wonwoo, at bawat galaw ay puro pag-angkin, puro paglabas ng init at bigat na kanina pa niyang kinikimkim.

“f**k… kuya… wag kang titigil… sige pa… ahhh…” tuluyang bumigay si Jeongwoo, napapapikit at napapalakas ang ungol, habang patuloy na minamouthfuck si Wonwoo—sagad, mapusok, at puno ng libog.

Hingal na hingal si Wonwoo, namumula ang mukha at puno ng laway at init ang labi. Panandaliang inalis ni Jeongwoo ang burat niya mula sa bibig ng kapareha at mabilis na yumuko para muling halikan si Wonwoo—marahas, basang-basa, puno ng sabik at pag-angkin. Naghalo ang laway nila habang magkadikit pa rin ang katawan.

“Hmmmm… continue… don’t ever stop, Jeongwoo,” bulong ni Wonwoo, pilit hinahabol ang hininga, hawak-hawak pa rin ang batok ni Jeongwoo para hindi ito lumayo.

Napangiti si Jeongwoo, napuno ng hamon ang mga mata. “What do you want, kuya? Sabihin mo. I want to hear you beg for it.”

Napapikit si Wonwoo, nilalaro ang sariling utong habang tumititig kay Jeongwoo, “Wreck me… babuyin mo ko… ipakita mo na mas magaling ka sa kuya Mingyu mo… gawin mong akin lang lahat ng gabi na ‘to…”

Mas lalong tumindi ang titig at libog ni Jeongwoo. “Walang makakalimot sayo ngayong gabi, Wonwoo. Sisiguraduhin kong mas babaliw ka sakin kaysa kay Mingyu. I’ll show you how good I can ruin you…”

Muling bumulusok ang halik ni Jeongwoo pababa sa leeg, dibdib, at tiyan ni Wonwoo, habang ang kamay ay gumapang na naman pababa—handang tuparin ang lahat ng pangako niyang walang tigil, walang awa, at tanging sila lang ang magmamay-ari ng gabing iyon.

Biglang inikot ni Wonwoo ang posisyon nila, pinatungan si Jeongwoo at dahan-dahang itinaas ang mga kamay ng binata sa ulunan, pinipirmi sa headboard. Saglit niyang tinitigan ang katawan ni Jeongwoo—namumula, pawisan, at pulang-pula ang mga utong habang ramdam na ramdam ang matitigas na abs.

Dahan-dahang yumuko si Wonwoo at dinilaan ang kilikili ni Jeongwoo—basang-basa ng laway, sinasamyo ang amoy at init, nilalaro ng dila ang bawat hibla ng buhok doon, dinidilaan at sinisipsip, pinapalalim ang bawat hagod.

“Parehas kayong masarap ng kuya mo… parehas mabuhok ang kilikili nyo… putok na putok ding ang abs mo. At tayong-tayo ang utong mo…” bulong ni Wonwoo, binibigkas bawat salita na parang tukso, sabay nilaro ng daliri ang utong ni Jeongwoo habang dinidilaan pa rin ang kilikili.