Ethan’s POV
“Go umalis ka na.” Sabi ni Katrina sa akin.
“No, pumasok ka muna ng airport.” Sabi ko naman.
“Okay.” She kissed me one more time in my lips before she walked towards the airport terminal.
Hinatid ko siya ng tanaw hanggang sa tuluyan na siyang mawala sa paningin ko.
Naalimpungatan ako. Napanaginipan ko paghatid ko sa asawa ko sa airport. Paluwas siya noong ng Manila. Kung hindi ko lang sana pinayagan na umalis baka hanggang ngayon ay masaya kaming magkasama.
“All along siya ang kasama mo sa Davao. Siya man si Katrina o Karina, siya ang babaing minahal at pinakasalan mo. Importante pa ba kung anong pangalan niya?”
I remembered the conversation I had with Don Eduardo yesterday. Tama siya
