NC น้ำ(ตา)แตกทั้งคืน
สองวันต่อมา
เสียงม้าควบฝ่าความมืดไปตามเส้นทางลัดเลาะสู่ป่าลึกแห่งใหม่ ลมหายใจร้อนของคุณหญิงเอิบสะท้านไหวไปกับจังหวะการควบของพ่อหมอไกร นางถูกพาออกจากป่าที่หลบซ่อนเดิม เขาแอบขโมยม้าของพ่อค้าที่อยู่ในเมือง หวังพานางหนีให้พ้นจากเงื้อมมือของเจ้าพระยาสุรเดช สู่ที่ที่ไม่มีผู้ใดตามหา
หมู่บ้าน **"บ้านดงเร้น"** ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางหุบเขา เป็นที่พักพิงของผู้ช่ำชองไสยเวท คนพลัดถิ่น และผู้ที่ต้องการหลีกหนีจากโลกภายนอก เมื่อเข้าสู่รั้วหมู่บ้าน เสียงใบไม้เสียดสี แสงตะเกียงที่ริบหรี่ นำพาความรู้สึกหวาดหวั่นที่ก่อตัวขึ้นในใจของคุณหญิงเอิบ
พ่อหมอไกรหยุดม้าที่ลานหน้ากระท่อมหลังหนึ่ง นางถูกอุ้มลงจากหลังม้า ร่างกายแนบชิดแผงอกของเขา ไอร้อนจากกายแกร่งแผ่ซ่านมาสู่เนื้อตัวของนาง
“เราจะพักที่นี่” พ่อหมอเอ่ยเสียงแหบต่ำ ก่อนจะพานางเข้าไปในกระท่อม
ไฟตะเกียงในห้องกระพริบไหวจากสายลม เสียงเตาไฟแ
