NC คุณหญิงหิวกล้วย...
ข่าวลือเรื่องการตายของคุณหญิงเอิบแพร่สะพัดไปทั่วอยุธยา ดังก้องไปทุกตรอกซอกซอยว่า นางถูกโจรป่าปล้นฆ่าอย่างอำมหิต ไม่มีใครพบศพของนาง ทว่าเสียงร่ำลือก็เติบโตขึ้นทุกวัน ราวกับเถาวัลย์ที่แผ่ขยายไปทั่วบ้านเมือง
"โธ่! แม่เอิบของพี่"
เจ้าพระยาสุรเดชแสร้งทำเป็นเสียอกเสียใจ น้ำเสียงของเขาสั่นเครือขณะออกคำสั่งให้ลูกน้องออกตามหาศพของคุณหญิงเอิบ “คุณหญิงของข้า...เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้อย่างไร” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสลด แต่แท้จริงแล้ว ใบหน้ากลับแฝงรอยยิ้มบางเบา แววตาของเขาไม่มีแววเศร้าหรือทุกข์ตรมเลยแม้แต่น้อย
“เราจะต้องพบศพของนาง ไม่ว่านางจะอยู่ที่ใด” เขาสั่งลูกน้องเสียงเข้ม แต่ในใจกลับรู้สึกโล่งอกที่นางอาจตายไปแล้วจริง ๆ สิ่งที่เขาไม่ต้องการที่สุดคือการให้คุณหญิงเอิบมีชีวิตอยู่ต่อและมาเปิดโปงความลับอันโสมมของเขา
ย้อนกลับไปในกลางดึกคืนหนึ่ง ภายใต้เงามืดของเรือนเจ้าพระยา เสียงหั
