“Hatırlamıyorum,” dedi garip bir sesle. Ağladığı için sesi pürüzlü çıkmıştı.
Gülümsedi adam.
“Hatırlamazsın tabii. Çünkü sana görünmeden seninle birlikteydim, Azra. O gün sabah evden çıktın. Önce biraz yürüyüş yaptın. Sonra Yasemin’le ile buluştun. Birlikte bir kafeye giderek kahvaltı yaptınız. Onunla konuşurken o kadar mutlu, o kadar kaygısızdın ki, seni izlerken bile ister istemez mutlu olmuştum. Kahvaltı yaptıktan sonra birlikte sinemaya gittiniz. Bir komedi filmine. Şimdi ne olduğunu tam hatırlamıyorum. Tam arkandaydım, Azra. Seni izlemekten filme odaklanamamıştım çünkü. Attığın kahkahalar o kadar güzeldi ki, sesin bir müzik gibi kalbimin en güzel köşesine kazınmıştı. İlk kez duymuştum kahkahanı. Bana verdiğin hüznü düşünerek o an yüzüm düşmüştü ama hemen kendime gelmiştim. Çünkü k
