Yemek boyunca sofrada tatsız bir sessizlik hüküm sürmüş, geçen her saniyeyle birlikte masadaki gerginlik artmıştı. Bu kez Aras bile konuşmuyordu ama aslında adam kızının yüzüne her göz atışında Kenan’ı evden kovmamak için kendiyle savaşıyordu. Ece günlerdir öyle üzgün ve ruhsuzdu ki Aras ona bakarken bile yüreği paramparça oluyor, Kenan’dan artık eskisinden bile daha çok nefret ediyordu.
Yine de ağzını açmadı, Kenan’a tek bir laf bile etmedi. Kızının daha iyi hissetmesini sağlayacaksa bir daha evlilikleri hakkında tek kelime etmeyecekti. Artık dersini almıştı. Tek istediği Ece’sinin biraz olsun gülümsediğini görebilmekti. Sonra bir daha hiçbir işine karışmayacaktı.
Ece ise bunlardan bihaber yemeğiyle oynarken masadaki kimseye bakmıyordu. Kenan’la konuştuğundan beri öyle çok düşünmüş, öyl
