Günler öylece geçip giderken Dilem hayatının artık belli bir ritme kavuştuğunu varsaymış ve elindekileri benimseyip mutlu olmayı yavaş yavaş öğrenmişti. Daima sabreden ve elindekilerle yetinen birisi olarak geçirdiği değişim oldukça şaşırtıcıydı ancak Karaman ailesiyle tanıştığından beri daha çok şükreden ve hayatına karşı minnet dolu bir tebessümle bakan biri hâline gelmişti.
Öyle mutlu ve huzurluydu ki bundan daha fazlasının olabileceğini hiç düşünmemişti. Bunu hayal etmek bile aklına gelmezdi. Oysa yanıldığını çok kısa bir süre içerisinde öğrendi.
Kayınvalidesiyle birlikte odasına çıkarken aklında yaşadığı gün ve hayatında meydana gelen değişikler silsilesi dönüp duruyor, tüm bunlar âdeta başını döndürüyordu.
Efe’yle tanıştığından beri, resmiyetten önce ismen, hayatı bambaşka bir boy
