ราเมศขับรถไปทำงานก็คิดสงสัยอยากรู้อยากเห็นมากว่าของที่คุณหมอมาริสาหวงนักหวงหนาจนโกรธเขาเป็นฟืนเป็นไฟไม่ยอมพูดกับเขานั่นคืออะไร ตอนเที่ยงเขาจึงขับรถย้อนกลับมาที่บ้านเพื่อหาของสิ่งนั้น.. ราเมศเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง เขาลองนอนลงกับพื้นก็มองไม่เห็นเพราะฐานรองเตียงทั้งทึบทั้งหนาและหนัก เขาหันมองหาอะไรที่พอจะสอดเข้าไปใต้เตียงได้ก็ไม่มี จนเขานึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจึงเดินไปยังห้องทำงานเพื่อหยิบไม้ทีที่เขาใช้สำหรับเขียนแบบเดินกลับมายังห้องนอน เขาใช้ไม้ทีสอดเข้าไปใต้เตียงทางปลายเตียงเขี่ยไปมาก็ไม่เจอ เขาจึงลองเปลี่ยนเอาไม้ทีสอดเข้าไปควานหาอีกมุมของเตียง จนส่วนหัวของไม้ทีเหมือนไปเกี่ยวกับอะไรบางอย่าง เขาจึงพยายามใช้หัวไม้ทีเขี่ยออกมาทีละนิดจนกระทั่งเห็นสร้อยข้อมือเส้นเล็กๆโผล่ออกมาจากใต้เตียง ราเมศหยิบสร้อยข้อมือขึ้นมาดูเขารู้สึกคุ้นตากับสร้อยเส้นนี้มากแต่คิดไม่ออกว่าเขาเคยเห็นที่ไหน ชายหนุ
