Kabanata 24
*Flashback*
She died because of you.
That line keeps popping in my head. Why is that? Is it human instinct that when something bad happened, we will point at someone to blame? Akala ko noon ay hindi na ako masasaktan ng mga salita, pero hindi pala. Mas masakit 'yong salitang binibitawan nila kaysa sa pisikal na sakit dahil iyon pwedeng maghilom pagkalipas ng panahon pero ito, kahit anong gawin ko dala-dala ko na ata.
Ilang beses akong bumuntonghininga habang inaalis sa isip ko ang bagay na iyon pero hindi ko ata kaya, isang taon na simula nang mawala si Evi pero hanggang ngayon ay sinisisi ko pa rin ang sarili ko, ang aking dating naging kaibigan.
I blamed myself. Like how I blamed myself for my mother's death.
Paano kung pumayag na lang ako noon sa gusto nila? Baka mas
