Kapının aşağıda yarattığı o sarsıcı gürültü, sanki sadece konağın taş duvarlarını değil, benim de göğüs kafesimi yerinden oynatmıştı. Ocağa düşen bir ateşin cızırtısı gibi, aşağıdan gelen seslerin birer birer kesildiğini hissettim. Az önce bir fırtına gibi odadan çıkan Cihan’ın adımları, şimdi çok daha ağır, çok daha tedirgin bir tempoyla yeniden merdivenlere yönelmişti.
Gözyaşlarım yanağımda kurumuş, yerini yakıcı bir tuz tabakasına ve derin bir uyuşukluğa bırakmıştı. Odanın ortasında, sanki bu hayatın bir parçası değilmişim de, bir tiyatro sahnesini dışarıdan izliyormuşum gibi kalakalmıştım. Pencereden sızan güneş ışığı Mardin’in kızıl tozlarını havada uçuşturuyordu ama benim içimdeki karanlığı aydınlatmaya yetmiyordu.
Kapı yavaşça, adeta incitmekten korkarcasına açıldı. Cihan içeri gi
