เช้าวันใหม่มาถึงอย่างเรียบง่าย แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนเข้ามาอุ่น ๆ บรรยากาศสงบกว่าวันก่อน เพราะวันนี้เมลไม่มีเรียน เธอตื่นสายขึ้นเล็กน้อย ลูบท้องตัวเองเบา ๆ ตามความเคยชินก่อนลุกไปอาบน้ำแต่งตัวแบบสบาย ๆ
เมื่อทั้งคู่ลงมาข้างล่าง แม่รตีนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารเหมือนเดิม กลิ่นข้าวต้มร้อน ๆ ลอยคลุ้งอยู่ในครัว
“วันนี้ไม่มีเรียนเหรอลูก” แม่รตีถามพลางยิ้ม
เมลนั่งลงแล้วพยักหน้า “อาจารย์ยกคลาสค่ะ วันนี้เลยว่าง”
ไวท์ที่กำลังยกแก้วกาแฟเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกายเล็ก ๆ “งั้นไปโรงพยาบาลกับพี่ไหม”
เมลชะงักก่อนหัวเราะเบา ๆ “ไปทำไมคะ หนูไปก็รบกวนพี่ทำงานเปล่า ๆ”
ไวท์วางแก้วลงแล้วโน้มตัวเข้าหาเล็กน้อย สีหน้าจริงจังกว่าที่คิด “ไม่กวนหรอก พี่อยากให้ไปอยู่ด้วย วันนี้งานไม่หนัก”
เมลเม้มปากนิด ๆ เหมือนกำลังคิด สุดท้ายก็พยักหน้า “ก็ได้ค่ะ”แม่รตีมองทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มเอ็นดู
โรงพยาบาลศิริวุธ
ที่โรง
