หลังจากเจลโผเข้ากอดจนเกือบทำให้เมลเสียหลัก ทั้งหมดก็พากันเดินเข้าไปในบ้าน กลิ่นกับข้าวหอมอ่อน ๆ ลอยมาจากครัว บรรยากาศอบอุ่นเหมือนทุกครั้งที่เธอกลับมา
เมลนั่งลงบนโซฟาตัวเดิมที่คุ้นเคย ไวท์นั่งข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ แต่ยังคอยมองเธอไม่ห่าง แม่ยกน้ำมาให้ ก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม
เจลไม่ยอมนั่งดีๆเลย ขยับเข้ามาเบียดพี่สาวทันที
“พี่เมลอ่ะ มีน้องตั้งสองคนก็ไม่เห็นโทรบอกกันเลยนะ!” เจลทำหน้างอน “หนูเพิ่งรู้ตอนแม่โทรไปบอกว่าพี่เมลมีน้อง”
เมลหัวเราะเบาๆ “ก็ตอนนั้นเจลไปอยู่บ้านพ่อไง แล้วพี่เองก็ย้ายไปอยู่กับสามี ไม่ค่อยได้แวะมา”
“แต่โทรมาบอกก็ได้ปะ” เจลย่นจมูก “หนูตกข่าวตลอดเลย”
ไวท์แอบยิ้มมุมปาก มองสองพี่น้องคุยกัน
เมลเอื้อมมือไปลูบหัวเจลเบาๆ “ขอโทษได้ไหมล่ะ ต่อไปจะบอกเป็นคนแรกเลย”
“พูดแล้วห้ามคืนคำนะ”
“ไม่คืนคำแน่นอน”
แม่มองภาพนั้นด้วยสายตาอ่อนโยน “พี่เมลเขาก็เพิ่งรู้วันนี้เอง ว่าได้แฝด”
“หนูจ
