สามเดือนต่อมา
เช้าตรู่ของวันหยุด บ้านตระกูลศิริวุธยังเงียบสนิท แสงแดดสีทองอ่อนๆค่อยๆไล้ผ่านปลายผ้าม่าน เมลลืมตาขึ้นช้าๆ ก่อนจะขยับตัวนั่งพิงหัวเตียง มือวางลูบหน้าท้องที่นูนชัดกว่าเดิม ความรู้สึกตื่นเต้นวิ่งพล่านอยู่ในอกตั้งแต่ยังไม่ลุกจากเตียง
เสียงน้ำจากห้องน้ำหยุดลง ไวท์เดินออกมาพร้อมกลิ่นสบู่อ่อนๆ เขาเช็ดผมลวกๆ แล้วมองเธอที่นั่งเหม่อ
“นอนไม่หลับเหรอ”
เมลพยักหน้า “ตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเลยพี่ ใจมันเต้นแปลกๆ”
ไวท์เดินเข้ามานั่งข้างๆ ฝ่ามืออุ่นวางลงบนท้องเธอเบาๆ แล้วลูบช้าๆ “วันนี้ก็แค่ไปตรวจตามปกติ”
“พูดเหมือนไม่ตื่นเต้นเลย”
“ก็ตื่นเต้น” เขายอมรับเสียงเรียบ “แต่ไม่อยากให้หนูเครียด”
เมลยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้น เขารีบลุกตามทันที คอยประคองตอนเธอก้าวลงจากเตียง ทั้งคู่ผลัดกันเข้าอาบน้ำ แต่งตัวเรียบร้อย เมลเลือกเดรสยาวสีชมพูอ่อนที่ใส่สบาย ไวท์ช่วยติดกระดุมด้านหลังให้ พลางมองผ่านกระจก
“ภรร
