เมลเข้าไปอาบน้ำหลังจากที่ไวท์อาบเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไม่นานนักเธอก็เดินออกมาจากห้องน้ำในชุดนอนสายเดี่ยว กระโปรงผ้าบางสีอ่อน มีผ้าคลุมสีขาวพาดทับอีกชั้น ผมที่เพิ่งโดนน้ำยังหมาดเล็กน้อยส่งกลิ่นหอมจาง ๆ เธอเดินไปปิดไฟ ก่อนจะค่อย ๆ ล้มตัวลงนอนข้างไวท์บนเตียงเดียวกัน
หลังจากไฟดับลง ทั้งห้องเหลือเพียงแสงจันทร์สีเงินอ่อน ๆ ที่ลอดผ่านผ้าม่านบางเข้ามา พาดทับร่างของคนทั้งสองบนเตียงแคบ ๆ บรรยากาศเงียบสงบจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกันชัดเจน
เมลนอนนิ่ง หัวใจเต้นแรงราวกับเสียงนั้นสะท้อนอยู่ในหูของตัวเอง ความรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าแล่นพล่านอยู่ในอก
ยังไม่ทันได้คิดอะไร เตียงด้านหลังก็ยวบลงเบา ๆ ร่างสูงของไวท์ขยับเข้ามาใกล้ ความอุ่นจากอกกว้างแนบชิดแผ่นหลังของเธอในทันที
ลมหายใจร้อนเป่ารดต้นคอ
“เงียบจัง” เสียงเขาทุ้มต่ำ กระซิบชิดใบหูจนเธอขนลุกวาบ
เมลกลืนน้ำลายเบา ๆ “ก็… จะนอนแล้วนี่”
มือใหญ่เลื่อนมาว
