หลังจากทั้งคู่ได้หยอกล้อกันแต่เช้า ก็ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วเดินลงมาข้างล่าง ระหว่างเดินลงบันไดมาด้วยกันก็เห็นคุณแม่ของไวท์นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว ไวท์พาเมลเดินมาที่โต๊ะอาหาร
เมลทักทาย
“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณป้า” พร้อมส่งยิ้มให้
แม่รตีเห็นเมลเรียกตัวเองว่าป้าเลยพูดกลับ
“ยังจะเรียกว่าป้าอีก เรียกแม่สิ”
เมลชะงัก มองหน้าแม่รตีก่อนจะพูดว่า
“ค่ะ…คุณแม่”
ป้านุ่มยกจานข้าวมาให้เมลกับไวท์ที่นั่งอยู่ เมลยิ้มรับแทนคำขอบคุณใส่ป้านุ่ม
แม่รตีพูดขึ้นมา
“แล้วนี่หนูเมลจะไปเรียนเหรอวันนี้”
“ใช่ค่ะ วันนี้มีเรียนคาบเช้า”
“แล้วคาบบ่ายไม่มีเรียนเหรอจ๊ะ”
“ไม่มีค่ะ หนูว่าจะแวะไปหาแม่ที่บ้านด้วยค่ะ”
“งั้นเลิกเรียนแล้วก็ให้พี่เขาไปรับสิ”
“ไม่รบกวนพี่ไวท์หรอกค่ะ หนูไปเองได้”
ไวท์พูดขึ้นเสียงเรียบนิ่ง
“เดี๋ยวไปรับ เลิกกี่โมง”
เมลหันหน้ามาคุยกับไวท์
“ไม่เป็นไร รบกวนพี่ทำงาน”
“ไม่รบกวน” ไวท์ตอบเสียงเรียบ
เม
