ดรันพยายามสะบัดมือของราชนิกุลสาวอีกคนออก แต่คุณหญิงรัศมีแขกลับไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ
"พี่รัน! อยู่คุยกับหญิงให้จบก่อนได้มั้ยคะ" หม่อมราชวงศ์หญิงกล่าวแล้วพยายามรั้งแขนข้างหนึ่งของเขาเอาไว้อีก
ดรันจึงหันกลับเพื่อจับมือทั้งสองของคุณหญิงเอาไว้ พลอยทำให้สีหน้าของราชนิกุลหญิงแช่มชื่นขึ้น ทว่า...
"เราไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว เอาตามคำพูดของหญิงที่เคยบอกกับพี่ไปเมื่อหลายเดือนก่อนนั่นแหละว่า 'เราสองคนจบกัน...'"
จากนั้นก็สะบัดมือทั้งสองของราชนิกุลสาวด้วยกำลังที่มากขึ้น แล้วรีบวิ่งตามพะนอขวัญออกไปในทันที โดยไม่ยอมฟังเสียงร้องไห้อันฟูมฟายที่ดังอยู่ด้านหลังอีกเลย
"พี่รัน! พี่รัน! หญิงขอโทษ! ได้ยินมั้ยคะ หญิงขอโทษ!"
"ตายแล้วคุณหนู! วิ่งปึงปังอะไรอย่างนี้คะ!" นมแม้นอุทานที่เห
