"จำได้แล้วใช่ไหมคะ"
พัชชาพยักหน้าตอบอย่างเขินอาย แต่เพราะเริ่มฟื้นคืนสติแล้วความมึนเมาเริ่มจางหายหญิงสาวจึงคงแครักเตอร์หน้านิ่งหยิ่งชูคอขึ้นมาอีกหนึ่งระดับ แม้จะไม่เท่าตอนปกติหากก็ทำให้คนมองรู้สึกมันเขี้ยวได้ไม่ยาก ถึงหน้าจะแดงจัดแต่จะให้เขารู้ว่าเธอเสียอาการหนักมากไม่ได้
"แล้วยังไงคะ ถึงตอนนั้นพายจะยอมให้พี่จูบ ก็ไม่ได้หมายความว่าพี่จะจับพายแก้ผ้ากินได้ตามใจชอบแบบนี้!" พูดถึงตรงนี้พัชชาก็เลือดขึ้นหน้า
ตัวเธอยังนอนเปลือยใต้ร่างเขา และมือเขาก็ซุกซนราวกับปลาหมึก สัมผัสเธอไปทุกสัดส่วนจนในท้องน้อยเธอวูบวาบ มวนท้องแปลก ๆ จนไม่รู้จะวางสีหน้าแบบไหน จะทำหน้าดุเขาก็หยอกด้วยปลายนิ้วที่ยอดถันจนเธอเผลอคราง จะอาละวาดใส่คนหน้าด้านเธอก็ทำไม่ได้ เขากักร่างเธอไว้เสียดิ้นไม่หลุดขนาดนี้!
"อ่า... งั้นก็แสดงว่าหนูจำได้ไม่หมด"
"คะ?" ‘หนู’ เขาเรียกเธอว่าหนูอีกแล้ว ไม่ชอบเลยไม่รู้หรือไง มันทำเธอจั๊กจี้ แ
