“สรุปว่าได้ไหม” อาทิตย์ถามเสียงต่ำพร่า คำพูดคะขาหายไปเหลือไว้แค่ความกร้าวใจ
พัชชาไม่ตอบแต่ยกแขนขึ้นคล้องคอแกร่ง รั้งร่างชายหนุ่มให้แนบชิด ปากหยักตะโบมจูบปากอิ่มสีหวานที่เธอเผยออ้ารับอย่างเก้ ๆ กัง ๆ จูบตอบรับเขาอย่างเงอะงะ ทว่าคนบนร่างกลับครางในคออย่างพอใจที่เธอให้ความร่วมมือ และเพราะหญิงสาวเป็นคนหัวไว เขาแค่นำทางให้ไม่นาน เธอก็ตอบสนองได้อย่างง่ายดาย
“อืม... เก่งจังเลยค่ะ” อาทิตย์ผละริมฝีปากออกจากปากเธออย่างแสนเสียดาย แล้วเอ่ยชมจนคนใต้ร่างหลบสายตา ถึงเป็นคนมั่นหน้าทว่าเวลานี้เธอก็อดรู้สึกอายไม่ได้
“อย่ามาล้อ อ๊ะ” เธอต่อว่าเขาเสียงเบา แล้วต้องร้องตกใจที่เขาเลื่อนปากลงต่ำ ขบเม้มเนินอกอวบใหญ่ที่ล่อตาล่อใจสองก้อนจนเป็นรอยแดง
“ไม่ได้จะล้อ พี่อยากล่อหนูต่างหาก” อาทิตย์เลื่อนริมฝีปากไปยังเนินสามเหลี่ยมกลางกายสาว สองขาเรียวจะหุบเข้าหากันอัตโนมัติเพราะความอาย หากก็โดนมือหนาแข็งแรงจับแยกให้อ้
