กว่าจะได้เติมอะไรลงท้องก็เข้าตอนบ่าย มาทะเลครั้งนี้เธอแทบไม่ได้ออกไปเห็นเดือนเห็นตะวัน เพราะโดนอาทิตย์ส่งไปแตะขอบสวรรค์ซ้ำ ๆ จนร่างกายอ่อนล้า แขนขาแทบไร้เรี่ยวแรง ที่รับปากเพื่อนไว้ว่าเธอจะไปส่งให้ถึงบ้านก็ไม่ได้ไป จนสองคนนั้นกลับกันไปแล้ว ดีที่รุ่นพี่อย่างธิติและอคินพากลับ มีหวังเจอกันที่มหาวิทยาลัยเพื่อนบ่นเธอหูชาแน่ ๆ ที่หายไปแบบนี้
“เดี๋ยวนี้เก่งขึ้นนะคะ” อาทิตย์หยอกเย้าในตอนที่หญิงสาวกำลังแต่งตัวในชุดบิคีนีสีแดงสดขับผิวขาวให้โดดเด่น จนเขาอดไม่ได้ที่จะสัมผัสไปทั่วเรือนร่างงดงามอย่างหลงใหล
“ยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย” พัชชาไหวไหล่ เธอแค่สวนสะโพกสู้เขา กับโต้ตอบตามสัญชาตญาณนิดหน่อย ไม่ได้ถือตัวว่าเก่งอะไรมากมาย อยู่กับเขาบ่อยจนชิน ชินจนไม่หลงเหลือความอายอีกแล้ว
“งั้นอยากทำเองดูไหมล่ะคะ” ชายหนุ่มถามพลางคว้ามือขาวมาวางไว้ตรงกึ่งกลางกาย นวดคลึงเบา ๆ จนมันพองตัวก็ให้เธอล้วงเข้าไปใต้ร่มผ้า น
