จากที่เขาเป็นฝ่ายโกรธเธอเรื่องปริญ กลายเป็นตอนนี้เธอเป็นฝ่ายโกรธแล้วเขาต้องตามง้อได้ยังไง ชายหนุ่มนั่งครุ่นคิดอยู่กลางห้องโถงของเพนต์เฮาส์ตนเองอย่างไม่เข้าใจ ไม่นานก็ได้ยินเสียงพัชชาเดินลงมาจากชั้นสองหลังจากขึ้นไปห้องเขาพักใหญ่ ไม่รู้เข้าไปทำอะไร เพราะเธอไม่ยอมให้เขาตามเข้าไปด้วย
“พายขา...” เห็นเธอเดินลงมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบเล็กและกระเป๋าเครื่องสำอางที่มีขนาดพอ ๆ กันสองใบนั้น อาทิตย์ถึงกับโอดครวญ อะไรกัน นี่ถึงขั้นเก็บข้าวของที่ก็มีอยู่น้อยนิดออกจากเพนต์เฮาส์เขาเลยหรือ
“พายขา... พี่ขอโทษนะ พี่สัญญาจะไม่ปากพล่อยแบบนั้นอีกแล้ว เมื่อกี้มันโมโหนี่คะ” คนรู้ตัวว่าปากไม่ดีถึงกับห่อไหล่ เข้าไปกอดรั้งร่างเพรียวสวยจากด้านหลัง ก่อนจะรั้งร่างสวยให้มานั่งบนตักเขาบนโซฟาตัวใหญ่
“ปล่อย ฉันจะกลับห้อง”
“ไม่ฉันได้ไหม แทนตัวเองว่าพายหรือหนูเหมือนเดิมเถอะนะคะ นะคนดี” อาทิตย์ซุกหน้ากับซอกคอขาว เขากอดแล
