งานเลี้ยงชมรม
1649 Words
พัชชาขับรถตามจีพีเอสไปยังร้านที่รุ่นพี่ส่งโลเคชั่นมาให้ เธอไม่ค่อยชำนาญทางในเมืองหลวงจึงใช้เวลานานบวกกับการจราจรติดขัด กว่าจะมาถึงก็คนสุดท้ายแล้ว
ทันทีที่พัชชาเดินเข้ามาตั้งแต่หน้าประตูก็ดึงดูดสายตาหลายคู่ให้จับจ้อง ด้วยใบหน้าสวยเฉี่ยวหุ่นเพรียวสวยสูงโดดเด่น ผิวออร่า การแต่งกายที่โดดเด่น บวกกับความเป็นอินฟลูเอนเซอร์คนดังทำเอาหนุ่ม ๆ มองเธอตาเป็นประกาย หากก็เรียกสายตาริษยาจากหญิงสาวมากมายได้เช่นเดียวกัน
“สวัสดีค่ะพี่ ๆ” หญิงสาวทักทายรุ่นพี่แล้วยิ้มให้ทุกคนที่อยู่ในโซนวีไอพี
“พายมาแล้ว พวกพี่รออยู่เลย มาๆ นั่งนี่” แฟหรือกาแฟ สาวรุ่นพี่เชียร์ลีดเดอร์ปีสามเข้ามาลากมือพัชชาไปนั่ง จากนั้นก็แนะนำให้ทุกคนรู้จักกัน มีสมาชิกตั้งแต่รุ่นน้องเฟรชชี่ปีหนึ่ง ไปจนถึงปีสี่ แล้วยังมีพี่ๆบัณฑิตกับพี่ที่เรียนจบไปแล้วหลายปีมีร่วมวงสังสรรค์ด้วยประปราย
“พวกเราอยู่กันเป็นครอบครัว ถึงพี่ๆหลายคนเขาจะจบไปแล้วแต่ก็ยังมาช่วยน้องๆอยู่นะ ส่วนใหญ่จะช่วยเป็นสปอนเซอร์ซัปพอร์ตการเงินให้แหละ สายเปย์ทั้งนั้น” กาแฟและพี่ๆอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างรุ่นที่สนิทสนมกลมเกลียวกันของกลุ่มเชียร์ลีดเดอร์ให้น้องๆฟัง
“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ น้องพาย” รุ่นพี่บัณฑิตคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างเป็นมิตร เขายิ้มกว้างพลางยื่นแก้วเหล้ามาให้ ทว่าสายตาพราวระยับคู่นั้นกลับไม่อาจปกปิดความต้องการที่มีต่อรุ่นน้องสาวได้
“ขอบคุณค่ะ แต่พายขอเป็นคอกเทลก็แล้วกันนะคะ” พัชชาปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมาแล้วหันไปสั่งบริกรด้วยตัวเอง ไม่ใช่แค่พัชชาที่รู้ทันว่ารุ่นพี่มองเธอด้วยสายตาแบบไหน หลายคนที่เห็นก็รู้เช่นเดียวกันหากแต่ไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไรเท่านั้นเอง
“โอเคไหมพาย ถ้าไม่โอเคก็กลับได้เลยนะ อย่าเข้าใจผิดล่ะ พี่ไม่ได้ไล่แต่กลัวเราจะไม่สบายใจจะอยู่ต่อ” พี่แฟพูดเพราะรู้จักพัชชามาระดับหนึ่ง เธอพอจะรู้ว่าพัชชาวางตัว ชอบและไม่ชอบผู้ชายแบบไหน ถ้านั่งดื่มแล้วรุ่นน้องไม่สบายใจ เธอก็ไม่อยากบังคับจิตใจให้นั่งต่อ
“ไม่เป็นไรค่ะพี่แฟ พายดูแลตัวเองได้” พัชชาพูดให้รุ่นพี่และทุกคนที่ดีกับเธอรอบข้างตอนนี้สบายใจ รุ่นพี่มองเธออย่างกับจะกลืนกินก็จริง หากก็ยังไม่ได้คุกคามแบบถึงเนื้อถึงตัว พัชชาเลยคิดว่าไม่เป็นไร
“อืม... มา ดื่มกัน” และหลังจากนั้นพัชชาก็สนุกเฮฮากับทุกคน เธอไม่สนใจ ไม่หันไปมองเท่านั้นก็จบแล้ว
หลังจากนั้นทุกคนต่างดื่มกัน และใช้เวลาทำความรู้จักกันเพื่อละลายพฤติกรรม เมื่อสนิทกันมากขึ้นก็จะได้ร่วมงานกันง่าย และธรรมเนียมการละลายพฤติกรรมของกลุ่มนี้ก็คือกิน เที่ยว และเมาเช่นตอนนี้ที่รุ่นพี่แข่งกันยกแก้วกระดกดื่มอย่างไม่มีใครยอมใคร
“ดื่มหน่อยครับน้องพาย” รุ่นพี่หนุ่มยุพลางถือวิสาสะดึงแก้วคอกเทลสีสวยจากมือของพัชชาแล้วยัดแก้ววอสก้ามาให้หญิงสาวแทนเพราะเห็นเธอถือแก้วนี้มาชั่วโมงกว่าแล้วน้ำก็ยังไม่พร่องลงเลยสักนิด
“ไม่เอาพี่ พายดื่มไม่ไหว” ถึงลุคเธอจะเป็นสาวเปรี้ยวสวยเฉี่ยวมั่นใจ แต่ความจริงแล้วพัชชาไม่ใช่สายเที่ยวกลางคืน ชีวิตนี้เธอดื่มแทบจะนับครั้งได้เลยด้วยซ้ำ
“น่า นะ มาสนุกกันหน่อย แก้วเดียวๆ” รุ่นพี่และเพื่อนๆเฟรชชี่ที่กำลังสนุกสุดเหวี่ยงต่างพร้อมใจกันเชียร์ให้อินฟลูเอ็นเซอร์สาวลองดื่มกับเขาบ้าง สุดท้ายหญิงสาวก็พรูลมหายใจก่อนพยักหน้ารับ ยอมดื่มวอสก้าแก้วนั้นลงคอ
ความร้อนจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์หลายดีกรีทำเอาลำคอหญิงสาวร้อนผ่าว เธอเบ้หน้าให้กับรสชาติที่ข่มปร่า ทว่าชวนให้รู้สึกร่างกายซู่ซ่า เส้นเลือดราวกับโดนปลุกเร้าอย่างประหลาด ความรู้สึกนี้มันพิลึกชะมัด พัชชาเบ้หน้าไม่ชอบใจนัก แต่ก็ยังยอมสนุกกับทุกคนไม่อยากทำให้งานกร่อย
แก้วหนึ่งผ่านไป แก้วสอง สาม และสี่ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร คนที่โดนฤทธิ์แอลกอฮอล์ครอบงำเริ่มดื่มตามสัญชาตญาณ
“ขอแบบนี้อีกแก้วค่า...” เสียงหวานเรียกร้องจากบริกรที่คอยทำหน้าที่เสิร์ฟเครื่องดื่มให้ คราวนี้ไม่ต้องมีใครมายุพัชชาก็กระดกดื่มเองได้ชนิดที่ใครห้ามก็ไม่หยุด สารพัดยี่ห้อของแอลกอฮอล์ที่เธอไม่รู้จักพากันหลั่งไหลลงคอหญิงสาวไปอย่างง่ายดาย
“เบาพาย เบาได้เบา...” เสียงยานคางจากเพื่อนรุ่นเดียวกันร้องห้ามทั้งที่ตัวเองก็ยืนทรงตัวแทบไม่ไหว ต้องคอยเกาะคนนั้นคนนี้เพื่อลุกไปคว้ามือเพื่อนที่เพิ่งสนิทกันเมื่อครู่อย่างพัชชา
พัชชาเป็นสาวสวยสะกดตา ออร่าฟุ้งมากจนเป็นที่หมายตาของหนุ่ม ๆ กลัวว่าหากพัชชาไร้สติขึ้นมาจะเป็นอันตราย แม้แต่รุ่นพี่หากขึ้นชื่อว่าผู้ชายก็ไว้ใจไม่ได้
“ฉันไหวแอล ฉันอยากลองอันเน้!” พัชชาว่าพลางทำท่าจะยกแก้วดื่ม แต่โดนรุ่นพี่สาวห้ามไว้
“พายพอก่อน เมาแล้วนะเรา”
“เค ๆ ก็ด๊าย” ทั้งเพื่อนทั้งรุ่นพี่พร้อมใจกันห้าม ทำให้พัชชามีสติขึ้นมา และยอมวางแก้วแต่โดยดี คิดอีกทีเธอไม่น่าปล่อยตัวให้เมามากขนาดนี้เลย
บ้าจริง! เดี๋ยวจะขับรถกลับคอนโดยังไงไหว
“ไปห้องน้ำแป๊บนะคะ” พัชชาขอตัว เพราะอยากไปล้างหน้าล้างตาเรียกความสดชื่นให้สติฟื้นตื่นสักหน่อย บิดากับพี่ชายเคยพูดว่าหากดื่มมาก ๆ ก็หาน้ำเปล่าดื่ม ให้ฉี่ออกมาเยอะๆ มันจะสร่างเมาไว เธอจึงจะทำตามโดยการไปหาน้ำเปล่าเอาข้างหน้า
“ปะ ไปเป็นเพื่อน” หลายคนเสนอตัวจะช่วย หากแต่โดนพัชชาปฏิเสธ
“ไม่เป็นไร ๆ ” ไม่อยากทำตัวเป็นภาระใคร เธอไม่รอฟังคำใครทั้งนั้น สติสัมปชัญญะที่มีไม่เต็มร้อยบังคับร่างกายให้เดินออกไปจากกลุ่มอัตโนมัติ ร่างสวยเดินโซเซเบียดเสียดผู้คนไปตามทางที่คิดว่าเป็นห้องน้ำ แต่ไม่ทันได้ถึงครึ่งทางกลับมีชายหนุ่มสามคนมาดักเธอไว้
“พายเมาแล้ว ให้พี่ไปเป็นเพื่อนนะครับ” เป็นรุ่นพี่บัณฑิตกลุ่มเชียร์ลีดเดอร์ที่เมื่อครู่ก็นั่งดื่มอยู่ด้วยกัน
“ไม่เป็นไรค่ะ พายไปเองได้” พัชชาเบี่ยงตัวหลบมือชายหนุ่มที่กำลังรวบเอวเธออย่างถือวิสาสะ ทว่าสติสัมปชัญญะที่เหลือน้อยบวกกับแสงไฟดิสโก้ชวนตาลายทำให้ร่างเพรียวสวยซวนเซ เธอไม่สามารถออกจากอ้อมแขนชายหนุ่มได้
“ไม่เป็นไรได้ยังไง น้องเมาแล้วนะครับ ปะ เดี๋ยวพี่ช่วยพาไปเอง”
“ไอ้ปริ๊น! นั่นมึงจะไปไหน” เสียงเรียกจากเพื่อนร่วมโต๊ะทำให้คนที่กำลังลุกพรวดชะงักชั่วครู่
“ธุระ ดื่มกันเลยไม่ต้องรอกู ลงบิลกูไว้เลย” ชายหนุ่มเอ่ยแล้วรีบเดินเร็ว ๆ ออกไปยังเป้าหมาย
ปริญมาดื่มที่นี่ประจำ เพราะเจ้าของผับเป็นคุณหมอทรงโปรด[1]น้าชายแท้ ๆ ของเขา และบิดาเขาเองที่เป็นหุ้นส่วนกัน หากแต่ไม่คิดว่าคืนนี้จะได้เจอเพื่อนน้องสาวที่เขาสนใจเป็นพิเศษมาดื่มกับแก๊งเชียร์ลีดเดอร์ของมหาวิทยาลัยด้วย
พัชชาอยู่ในสายตาของชายหนุ่มตั้งแต่เธอเดินเข้าผับมาแล้ว หากแต่ไม่คิดจะเข้าไปทักทาย เพราะกลัวว่าหญิงสาวจะอึดอัดเกินไป เมื่อเย็นเราเพิ่งเจอกัน ไม่อยากให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังโดนคุกคาม ปริญทำแค่คอยดูลาดเลาและระวังหลังให้หญิงสาว เพราะเธอสวยเด่นสะดุดจนเป็นที่หมายปองของพวกเสือพวกจระเข้ในสถานที่แห่งนี้อย่างไม่ต้องสงสัย และดูเหมือนว่าสุดท้ายเขาก็ได้เฉิดฉายในฐานะสุภาพบุรุษขี่ม้าขาวไปช่วยหญิงสาวจากตัวร้ายแล้วสินะ
“เฮ้ย!” เสียงทุ้มตะคอกดังลั่น ร่างสูงก้าวยาว ๆ หมายจะเข้าไปช่วยหญิงสาวที่กำลังโดนคุกคามจากผู้ชายตัวโตสามคน หากแต่ไม่ทันเดินไปถึงตัวพัชชา ปริญกลับโดนสองหนุ่มร่างสูงใหญ่พอ ๆ กับเขาเข้ามาชาร์จตัวไว้เสียก่อน
“เฮ้ย! ไอ้เหี้ยแบงค์! ปล่อยกู!” ปริญโวยวาย เมื่อหันซ้ายแลขวาก็เห็นว่าเป็นธิติและอคินเพื่อนสนิทของคู่อริอย่างไอ้อาทิตย์ที่เป็นคนหิ้วปีกเขาแล้วลากออกห่างจากจากพัชชาไปไกลเรื่อย ๆ
“อยู่เฉย ๆ ไอ้สัดปริ๊น อย่าโวยวาย” ธิติว่าพลางออกแรงที่เรียกได้ว่าฉุดกระชากลากถูชายหนุ่มตัวโตแรงเยอะหุ่นล่ำอย่างปริญให้พ้นระยะสายตาของพัชชา เพื่อเปิดทางให้อาทิตย์ได้แสดงบทเจ้าชายช่วยเจ้าหญิงจากโจรป่า ไม่กี่นาทีเขาก็โดนกลืนหายไปในฝูงนักท่องราตรี
กำลังจะเกิด แต่โดนไอ้พวกเหี้ยนี่คุมกำเนิดเฉยเลย!
[1] พระเอกจากเรื่อง คนนี้ของโปรด โดยหญิงเพียว
- Writer
