พี่มันโคตรร้าย NC+

1752 Words

@อีกด้าน... อาทิตย์ที่มองพัชชาในสายตาตั้งแต่เธอเข้ามาในผับตลอดเช่นกัน พุ่งตรงไปยังหญิงสาวและชายหนุ่มที่กำลังคุกคามเธออยู่ หลังจากที่ธิติและอคินแยกย้ายไปทำหน้าที่เพื่อนที่ดีคอยกันหมาอย่างไอ้ปริญออกไปให้ มือหนาคว้าแขนที่กำลังกอดรัดร่างเพรียวสวยของหญิงสาวอยู่แล้วออกแรงบีบ พละกำลังดั่งคีมเหล็กหนักหน่วงจนเจ้าของแขนนั้นนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด “โอ๊ย! ใครวะ!” “ปล่อยไหม” เสียงทุ้มที่นิ่งกว่าปกติเอ่ยดังพอให้ชายหนุ่มทั้งสามคนได้ยิน และทันทีที่พวกมันหันมาเห็นว่าคนสั่งเป็นใครมือที่คุกคามหญิงสาวก็อ่อนแรงลงฉับพลัน เป็นอาทิตย์กับลีโอ พวกไฮโซบ้านรวยแถมมีอิทธิพลจนไม่มีใครคิดอยากลองดีในมหาวิทยาลัย JP แก๊งนี้ตัวจี๊ดทั้งนั้น “ยุ่งอะไรด้วยวะ!” ปากโวยวายทว่าร่างกายกลับรู้งานกว่า รีบร้อนผละออกไปอย่างรวดเร็วไม่รอให้มีเรื่องกัน “เหอะ นึกว่าจะแน่” ลีโอเย้ยหยันแล้วส่ายหน้าก่อนจะหันมาหาเพื่อนสนิทอย่างอาทิตย์ที่ตอนนี้กำลังรวบตัวรุ่นน้องสาวที่กำลังโซเซจะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่เอาไว้ให้อ้อมกอด “จัดการเอาเองแล้วกัน กูไปละ” “เออ ขอบใจ” อาทิตย์พยักหน้ารับ แล้วหันกลับไปสนใจคนในอ้อมกอดที่กำลังดิ้นเร่า ๆ ให้เขายื้อยุดอยู่ ฤทธิ์เยอะฉิบหาย! “อยู่นิ่ง ๆ ก่อนค่ะพาย อย่าดิ้น นี่พี่เอง” ยิ่งพัชชาดิ้น ไอ้มือไม่รักดีก็เสียดสีกับเธอไม่รู้ไปถึงไหนต่อไหน หน้าท้องแบนราบแข็งแรงอย่างคนออกกำลังกาย หน้าอกหน้าใจใหญ่โตนุ่มนิ่มที่เขาดันเผลอไปสัมผัสอย่างไม่ได้ตั้งใจ สะโพกสาวที่ถูไถโดนเป้าทำเอาอาทิตย์คิดเตลิดไปถึงไหนต่อไหน “ถ้ายังไม่หยุดดิ้น พี่จะกินหนูตรงนี้แล้วนะคะพาย” อาทิตย์กัดกรามกรอดแล้วเอ่ยกระซิบเสียงเบาในระดับที่เสียงเพลงดังกระหึ่มในผับสามารถกลบมันได้ พัชชาไม่ทันได้ยินประโยคนั้นจากคนที่กำลังอยากจะกินเธอ “รู้แล้วว่าเป็นพี่ ก็เพราะเป็นพี่ไง พายเลยไม่อยากไว้ใจ!” พัชชาไม่ได้ไร้ซึ่งสติจนถึงขั้นจำไม่ได้ว่าใครเป็นใคร เห็นอยู่หรอกว่ารุ่นพี่อย่างอาทิตย์และเพื่อนเขาเข้ามาช่วยเธอจากไอ้รุ่นพี่ซีเนียร์หน้าหม้อ แต่เพราะเป็นเขาเธอก็ยิ่งไม่ไว้ใจไปใหญ่ ปากก็หวาน มือก็ไว ทรงเจ้าชู้ขนาดนี้ให้ไว้ใจอย่างไรไหว! “พี่น่ากลัวไม่น้อยไปกว่าไอ้พวกนั้นเลยเถอะ” พัชชาบ่นอุบ ทำเอาอาทิตย์คิ้วกระตุก “พี่น่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอคะ” เขาถามพลางประคองร่างเพรียวให้เดินมาขึ้นรถเขา “ค่ะ พี่น่ะเป็นคนที่เข้าหาพายได้น่ากลัวที่สุดเลยนะ เท่าที่เคยโดนจีบมา คนอะไร บอกว่ารำคาญแล้วยังหน้าด้านหน้าหนายิ้มออกมาได้อีก...” หญิงสาวก็เอาแต่ก่นด่าจนไม่ทันได้สังเกตอะไร ตอนนี้กลายเป็นว่าเธอขึ้นรถเขาไปอย่างไม่ทันได้รู้ตัวตามที่ชายหนุ่มนำพา แล้วทิ้งตัวลงนอนพิงที่นั่งข้างคนขับ ชายหนุ่มปิดประตูแล้วขึ้นรถไปนั่งประจำตำแหน่งบ้าง เขาโน้มตัวไปปรับเบาะที่หญิงสาวนั่งให้เอนนอนได้สบายยิ่งขึ้น ใบหน้าคมคายใกล้ใบหน้าสวยในระยะที่สามารถรับรู้ถึงลมหายใจซึ่งกันและกัน นัยน์ตาสวยเฉี่ยวตอนนี้กำลังพราวระยับราวกับมีดวงดาวนับพันอยู่ในแววตาคู่นั้น เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์มันสามารถเปลี่ยนนิสัย ทำให้คุณหนูไฮโซที่ชูคอราวกับนางพญาหงส์มาเสมอตอนนี้แปรเปลี่ยนกลายเป็นแมวน้อยแสนดื้อตาใส “เนี่ย... ก่อนจะปิดประตูเมื่อกี้ ทำไมไม่ปรับเบาะก่อนเล่า!” หญิงสาวบ่นเสียงเบา ก็เขาเล่นใช้มุกนี้มาเข้าใกล้ ทั้งที่ก่อนจะปิดประตูให้เธอเขาก็สามารถปรับเบาะให้เธอได้โดยไม่ต้องเข้าใกล้กันมากมายขนาดนี้ แต่ก็ไม่ยอมทำไง! “เหลี่ยมเยอะชะมัดเลย” “หึ เราพูดยาวขนาดนี้ได้ด้วยเหรอคะ เมาแล้วน่ารักมากเลยนะรู้ตัวไหม” อาทิตย์ยกยิ้มขัน ล้อหญิงสาวที่วางตัวหยิ่งหน้านิ่ง คุยกับเขาแต่ละทีแทบจะนับคำได้ หากแต่ตอนนี้เธอกลับน่ารัก... น่ารักจนนึกอยากจับเธอทำมิดีมิร้ายในรถเสียเดี๋ยวนี้ แต่ก็เกรงว่าหญิงสาวจะตื่นตกใจ เขายังจีบเธอไม่ติด จะข้ามขั้นแอดวานซ์เกินไปไม่ได้ ‘อดใจไว้ไอ้ทิต! อดใจไว้...’ ชายหนุ่มพร่ำบอกตัวเองในใจ เขาสบตาเธอในระยะประชิด ยิ้มใส่ตาเธอแล้วยกหลังนิ้วเกี่ยวผมยาวสยายให้พ้นจากกรอบหน้าสวยเฉี่ยว เผยผิวแก้มสวยใสเนียนละเอียดที่แดงซ่านเพราะเลือดฝาด ริมฝีปากอวบอิ่มที่กำลังขบเม้มกันเบาๆนี่ก็ด้วย... น่ากัดชะมัด! การกระทำนั้นของเขาทำเอาก้อนเนื้อในอกหญิงสาวเต้นแรงขึ้นอย่างไม่อาจควบคุมได้ พัชชายกมือขึ้นมากุมอก ณ ตอนนี้ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้เธอไม่สามารถคีปลุกปั้นหน้านิ่ง ทำตัวหยิ่งบังคับตัวเองไม่ให้แสดงอาการหวั่นไหวได้อีกต่อไป “ใช่... พี่มันโคตรร้าย โคตรไม่น่าไว้ใจที่สุดเลย” . . “อืม...” เสียงหวานร้องครางเมื่อรับรู้ได้ถึงความเสียวซ่านตรงปลายยอดถัน ทำไมวันนี้เธอฝันประหลาดจัง เป็นความฝันที่เสียวซ่านอย่างไม่เคยพบพาน คนเราพอเมาแล้วมันฝันได้หื่นขนาดนี้เลยเหรอ “อา... เสียวจัง” แต่รู้สึกดีชะมัด มันดีมาก ๆ เธอร้อนไปทั้งร่างเมื่อถูกสัมผัสจากมือปริศนาที่ไม่รู้มาจากไหน ไม่รู้ว่ามันเป็นมือของใคร ร่างสวยสั่นสะท้านในทุกจุดสัมผัสที่มือหนาพาดผ่าน ตั้งแต่ลาดไหล่สวย ลงมายังทรวงอกอวบที่กำลังโดนบีบขยำด้วยน้ำหนักมือที่พอดี นิ้วที่สะกิดปลายยอดถัน เลื่อนลงมายังท้องน้อย ย้ายไปบีบที่สีข้าง แล้วมาจบที่กึ่งกลางกายโหนกนูน ไหนจะความเปียกชื้นจากปลายลิ้นสากไต่เลื่อนจากยอดถันขึ้นมายังซอกคอขาว ความร้อนผะผ่าวจากลมหายใจหนัก ๆ ปะทะผิวกายจนขนอ่อนบนร่างสาวลุกชัน มือบางปัดป่าย ขยุ้มกลุ้มผมหนาแล้วออกแรงกดเบา ๆ ให้ใบหน้าหล่อเหลาจมลงตรงแอ่งชีพจรที่ซอกคอขาว จากนั้นเสียงหวานที่พร่ำครางพร่าก็ต้องกรีดร้องอย่างตกใจเบา ๆ เมื่อรู้สึกถึงความเจ็บหนึบที่ลำคอ “อื้อ! เจ็บ... อ๊า...” ร้องเจ็บไม่เท่าไร แต่เธอเปล่งเสียงครางหวานตามหลังมาติด ๆ เล่นเอาคนที่กำลังหักห้ามใจไม่ให้ทำอะไรคนไร้สติไปมากกว่ากอดจูบลูบคลำเกือบเสียอาการ และเสียการควบคุมต่อมความยับยั้งช่างใจ “เสียวเหรอคะ” เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดใบหูขาว หญิงสาวพยักหน้าเบา ๆ อย่างเผลอไผล คิ้วสวยผูกเป็นปมจนคนถามหลุดหัวเราะเพราะความน่ารัก เธอกัดริมฝีปากเสียแน่นเชียว “ตื่นได้แล้วค่ะพาย” มือของเขาเลื่อนไปเคล้นคลึงหน้าอกอวบใหญ่อีกครั้งหนัก ๆ ทั้งยังซู้ดปากเก็บกลั้นอารมณ์กระสันอยากกลับเข้าเป้ากางเกงต่อไป ‘ตอนนี้เธอไม่มีสติ เขาไม่ชอบลักหลับใคร ต้องอดใจไว้’ ชายหนุ่มพยายามสะกดจิตตัวเอง และฉับพลันคนที่คิดว่าตัวเองกำลังฝันก็ชะงักไปชั่วครู่ พัชชาค่อย ๆ เปิดตาขึ้นมาจากห้วงลึกที่เธอกำลังคิดว่ามันคือความฝัน และทันทีที่สายตาเธอโฟกัสได้ชัดเจน ภาพตรงหน้าทำเอาเธออ้าปากค้าง ตาเบิกกว้าง “พี่อาทิตย์?” เธอแทบกรีดร้องทันทีที่เห็นว่าคนตรงหน้าเป็นใคร “กรี๊ด! ไอ้บ้าจะทำอะไรเนี่ย ปล่อยนะ!” พัชชาโวยวายเมื่อได้เห็นสภาพตัวเองที่ร่างกายแทบเปลือยเปล่า สายเล็ก ๆ ของชุดเดรสสายเดี่ยวที่เธอสวมใส่ขาดวิ่น เนื้อผ้าทั้งบนและล่างไปกองรวมกันอยู่ที่เอวคอดกิ่ว เผยให้เห็นกางเกงในจีสตริงสุดวาบหวิวและหน้าอกหน้าใจอวบอิ่ม สติ๊กเกอร์แปะจุกของเธอก็ปลิวหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่อาจทราบได้ ยอดถันสีชมพูหวานกำลังหดเกร็งชี้ตั้งโด่เด่ล่อตาล่อใจ เล่นเอาพัชชาอดอายจนหน้าแดงไม่ได้ คนสองคนที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน เพิ่งรู้จักกันแค่ผ่านๆจะมาอยู่ด้วยกันสองต่อสองในสภาพเนื้อแนบเนื้อแบบนี้ได้อย่างไร เขาทำอะไรเธอไปแล้วหรือยัง ยิ่งคิดก็ยิ่งอับอาย ทั้งยังโกรธจนแทบอยากจะยกขาถีบคนหื่นกามที่ทำกับเธอแบบนี้ หากแต่โดนร่างสูงใหญ่ทาบทับไว้เสียก่อนจึงออกแรงดิ้นมากไม่ได้ “ปล่อย! บอกให้ปล่อยไง ไอ้โรคจิต!” สองแขนเรียวโดนคนตัวโตรวบไว้เหนือหัว ร่างเพรียวสวยก็โดนเขาทาบทับไว้จนจมโซฟา แทบขยับไม่ได้ “ทำไมเป็นคนแบบนี้! อื้อ” คนกำลังก่นด่าต้องสะดุ้ง เพราะโดนมือหนาขยำอกอวบเป็นการลงโทษและหยอกเย้า “อย่าเพิ่งโวยวายสิคะ” คนโดนด่าว่าโรคจิตไม่คิดสะทกสะท้าน สายตาคมหยาดเยิ้มมองริมฝีปากสีหวานที่กำลังขยับด่าเขาสารพัดแล้วตัดสินใจฉกชิมเธอ ตอนนี้เธอมีสติแล้ว งั้นเขาก็ทำได้! “อื้อ...!!” เสียงกรีดร้องอื้ออึงอยู่ในคอ เพราะริมฝีปากอิ่มโดนเขาประกบติด ดูดดึงจนเธอแทบขาดอากาศหายใจ ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากหวาน เกี่ยวกระหวัดหยอกเย้าจนไม่นานคนใต้ร่างก็ตัวสั่นสะท้าน พัชชาลดแรงต่อต้าน อ่อนระทวยไปหมดจนแทบสิ้นสติที่จะประคองตัวเองได้ เพราะโดนชายหนุ่มปลุกอารมณ์สวาทที่กักเก็บไว้ลึกสุดใจให้ปะทุขึ้นมาแทนที่อารมณ์เดือดดาลก่อนหน้าอย่างช่ำชอง เขามันหมาป่าเจ้าเล่ห์ โคตรร้าย!

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more