“ไอ้หื่น!” เสียงหวานสั่น ๆ ของพัชชาต่อว่า เมื่อชายหนุ่มถอนริมฝีปากออกให้เธอมีโอกาสกอบโกยลมหายใจ อาทิตย์ยกยิ้มจาง ๆ อย่างคนเจ้าเล่ห์ เขาหัวเราะเบา ๆ อย่างมีเสน่ห์เหลือล้น จนคนใต้ร่างแอบใจสั่นไหว ก่อนจะพูดเสียงต่ำพร่ากระซิบชิดริมฝีปากอิ่มว่า...
“พี่หื่นได้มากกว่านี้อีกนะคะ... หนูอยากลองดูไหม” ปากเอ่ยถาม หากแต่มือไม้กลับไม่รอคำตอบหรือความสมัครใจ ถือดีเลื่อนมือต่ำลงไปยังกึ่งกลางกายจนขนอ่อนในกายสาวลุกชูชัน พัชชาเสียวปลาบจนแทบหยุดหายใจ
“ฮื่อ... พี่อาทิตย์ อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ” เธอรวบรวมสติเท่าที่พอจะมีเหลืออ้อนวอนเขาเสียงสั่น ดูน่าสงสารจนคนมองอยากกัดปากหวาน ๆ นั่น มันเขี้ยวชะมัด!
“แต่เราทำพี่ได้เหรอคะ?” อาทิตย์ยอมหยุดการกระทำแล้วเอียงคอถามหญิงสาวคืนบ้าง หากแต่ท่าทางของเขานั้นกลับไม่ได้ดูน่ารักเลยสักนิด ดวงตาคู่คมหรี่มองสบตาเธอราวกับเสือที่รอเหยื่อเผลอแล้วจะกลืนกิน
“คะ ทำอะไร?”
“เมาจนจำไม่ได
