สวนลับ 08:00น.
ร่างสูงงัวเงียตื่นขึ้นมา เขาหยัดกายลุกขึ้นนั่งเอาหลังพิงกับหัวนอนแล้วใช้มือยีผมบนหัวด้วยอาการง่วงซึม
“เพลียกว่าที่คิด”
แขนแกร่งยืดเหยียดออกมาข้างหน้า เขามองรอยเล็บที่เฟรย่าฝากเอาไว้ก่อนจะเงยใบหน้าขึ้นใช้ตาสำรวจทั่วห้องถึงได้เห็นว่าสาวสวยเจ้าของห้องไม่ได้อยู่ภายในห้องนี้ด้วยกันกับเขา ปากหนักพ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่แล้วถึงได้หย่อนปลายขาลงจากเตียงเดินเปลือยไปเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างคราบเหงื่อไคล
จินเบหายเข้าไปในนั้นไม่ถึงยี่สิบนาทีร่างสูงโปร่งก็เดินกลับออกมาด้วยผ้าขนหนูสีชมพูหวานแหววพันรอบเอวหนาไว้อย่างหมิ่นเหม่
“ไม่แย่อย่างที่คิด”
มาเฟียหนุ่มพูดกับตัวเองหน้ากระจก เมื่อเขาสาวขายาวพาร่างกายแสนเพอร์เฟกมาหยุดยืนอยู่หน้ากระจกเงาเพื่อดูว่าผ้าเช็ดตัวของเฟรย่าจะเข้ากับหน้าหล่อ ๆ และร่างกำยำของเขาขนาดไหน
ซึ่งมันก็ไม่ได้น่าเกลียดอย่างที่คิดไว้ในตอนแรก จินเบเลยเดินไปหยิบเอาเสื
