“ไม่พักหน่อยหรอ”
จินเบพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าเฟรย่าลุกขึ้นทันทีแล้วกำลังเดินตรงไปหาเสื้อผ้าของตัวเองที่ถอดทิ้งไว้
“ไม่อะ มีงานรอให้จัดการอยู่”
เสียงเล็กตอบกลับโดยไม่ได้หันกลับไปมองผู้ชายที่ยังนอนเปลือยกายอยู่บนที่นอนของเธอ หญิงสาวหยิบเสื้อผ้า และชุดชั้นในขึ้นมาสวมใส่ด้วยความว่องไวแล้วถึงได้หันกลับไปมองหน้ามาเฟียหนุ่มเพราะเขายังไม่มีวี่แววว่าจะขยับไปไหน
“…นายไม่กลับรึไง”
เฟรย่าถามคนตัวสูงที่นอนนิ่งเอาแขนเท้าศีรษะแล้วก็เอาแต่จ้องมองเธออยู่ตลอด
“ทำไมเธอทำเหมือนฉันเป็นนายโลมที่เธอเรียกมาบำเรอความใคร่เลยล่ะ”
มาเฟียหนุ่มพูดออกมาตามที่คิด เพราะทันทีที่เขากับเฟรย่าเสร็จสมหญิงสาวก็ลุกขึ้นแต่งตัวราวกับเขาเป็นผู้ชายขายน้ำอย่างไรอย่างนั้น และมันยังทำให้เขาเสียเซลฟ์ไม่น้อยที่ไม่สามารถทำให้สาวสวยหมดเรี่ยวหมดแรงได้อย่างที่ควรจะเป็น
“อือ ก็เหมือนอยู่…”
พอได้ยินเฟรย่าตอบออกมาแบบนั้นชายหนุ่มก็รีบทะลึ่ง
