“หึ”
จินเบอมยิ้มมุมปากเมื่อเขานึกถึงหน้าเฟรย่า กับ เซบ แบรดลีย์ขึ้นมา ชายหนุ่มย้อนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อวานที่ไปส่งเฟรย่าที่สวนลับแล้วเจอเข้ากับพี่ชายของเธอพอดี
“ไอ้เซบคงเจ็บใจน่าดู ส่วน…คิดอะไรของกูวะเนี่ย!”
จินเบรีบยั้งความคิดของตนเองเมื่ออยู่ดี ๆ เขาก็เห็นภาพเฟรย่าลอยเข้ามา แต่มันกลับดูสวยน่ามองมากกว่าน่ารำคาญเนี่ยสิ
ชายหนุ่มตัดสินใจไม่ใส่เนกไท เขาปล่อยผ้าที่ถืออยู่ในมือกลับไปแขวนไว้ตามเดิม แม้วันนี้ต้องออกไปเช็กความเรียบร้อยที่โกดังแถบชานเมือง แต่เพราะเป็นการทำงานกับเพื่อนสนิทอย่าง ราล์ฟ ฮอปกินส์ เลยคิดว่าไม่จำเป็นต้องให้เกียรติมันขนาดนั้น
ตึก ตึก ตึก
รองเท้าหนังสีดำเงากระทบไปตามแผ่นกระเบื้อง ชายหนุ่มเดินไปหน้ากระจกแล้วปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองลงมาสองเม็ดเพื่อโชว์แผงอกล่ำตามประสาหนุ่มเจ้าเสน่ห์ จินเบสอดมือล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงแล้วส่งยิ้มกระชากใจให้ตัวเองหนึ่งครั้งก่อนจะสาวขา
