09:00น.
“รอฉันอาบน้ำแต่งตัวแปปนึง ไปส่งที่สวนด้วยนะ”
เธอบอกผู้ชายที่กำลังติดกระดุมเสื้อเชิ้ตอยู่ตรงหน้ากระจกก่อนจะเดินผ่านตัวเขาตรงเข้าไปในห้องน้ำ ร่างสวยถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำ มันมาวางกองอยู่ตรงปลายเตียงตั้งแต่ที่เธอยังไม่ตื่นนอน เฟรย่าหายเข้าไปในทำธุระส่วนตัวร่วมสี่สิบนาทีได้เธอถึงได้เดินออกมาอีกครั้ง
“นึกว่าสลบคาห้องน้ำไปละ”
เสียงทุ้มเอ่ยทักทันทีที่เห็นร่างบาง เขามองเฟรย่าเดินผ่านหน้าไปก่อนที่เธอจะเดินถอยหลังแล้วมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา
“นอนกับนายไม่ได้สูบพลังฉันขนาดนั้นหรอก”
มาเฟียสาวขยิบตาให้เขาหนึ่งทีแล้วเดินไปหยิบเอากระเป๋าถือขึ้นมาสะพายไหล่ เธอได้ยินเสียงจินเบหัวเราะในลำคอ แต่ก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจเพราะตอนนี้ร่างกายของเธอปกติสุด ๆ ไม่มีความรู้สึกอ่อนเพลียเลยแม้แต่น้อย ทั้ง ๆ ที่เมื่อคืนก็เล่นจ้ำจี้กับเขาหนักหน่วงพอสมควร
ตัวยาที่ฉันกับพี่ชายคิดค้นขึ้นมาช่างได้ผลดีจริง ๆ ไ
