“ไม่ต้องเหวี่ยงลงเตียงนะ ฉันเบื่อพล็อตนั้น”
เฟรย่าดึงข้อมือออกจากมือหนา เธอมองหน้าเขาซึ่งจินเบก็ดูจะงงไม่น้อยกับท่าทางของคนตัวเล็ก
“ทำไม จะแหกปากร้องให้คนของเธอเข้ามาเหรอ?”
มาเฟียหนุ่มถามกลับพลันรั้งเอวบางเข้ามาประชิดตัวอีกครั้ง
“ไม่ต้องแหกปากให้เจ็บคอหรอก แหกอย่างอื่นให้นายง่ายกว่า”
นัยน์ตาสวยจ้องเข้าไปในนัยน์ตามีเสน่ห์ของมาเฟียหนุ่ม เธอคลี่ยิ้มบาง ๆ ออกมา เพราะการที่เธอยอมให้เขาเข้ามาหาได้ง่ายดายขนาดนี้ ก็เป็นเพราะรู้อยู่แล้วว่าจินเบมาหาเธอเพื่ออะไร และตอนนี้เธอก็ต้องการสิ่งนั้นเหมือนกัน…
พลั่ก!
เฟรย่าผลักอกแกร่งให้นั่งลงตรงปลายเตียง แววตาของเขายังมีความสับสนเจือปนอยู่ แต่กลับปล่อยให้เธอปลดกางเกงของเขาออกอย่างง่ายดาย
“หึ ถ้าคิดจะมาหัวเสียใส่ฉันแล้วจับปล้ำ นายก็คงรู้จักฉันน้อยเกินไปหน่อยแล้วล่ะ”
สาวสวยพูดออกไปอย่างคนรู้ทันความคิด เธอมองหน้าเขาก่อนจะก้มลงมองแท่งร้อนขนาดใหญ่ในมือแท
