Elif, evden çıkarken kapının kolunu sessizce bıraktı yerine. Dışarıdaki serinlik yanaklarına hafifçe dokunduğunda içinden istemsiz bir ürperti geçti.
Annesinde tepkilerine bakarak söyleyebilirdi ki Ayşe teyzesinin böreklerini çok seviyordu…
Gülümser gibi oldu kendi kendine.
İyi geliyordu burası ona; iyi geliyordu annesinin sıcak bakışları.
Merdivenleri inerken sessizdi. Adımlarının metal trabzana çarpan ince yankısı kulağına ulaşmadı ama titreşimi parmak kemiklerinde hissetti. Alıştığı bir duyguydu bu.
Kendi apartmanından çıkıp karşı binanın kapısına geldiğinde giriş kapısının orada bir gölge hareket etti ve kapı birden açıldı.
Yusuf.
Kapıyı sinirle kapatmıştı az önce, belli ki içeride bir şeyler canını sıkmıştı. Elif onu görür görmez istemsizce duraksadı, ama Yusuf’un bakışları çok
