Zehra, annesinin evinin kapısından içeri girdiğinde öğle sıcağı henüz bastırmamıştı ama içinde fırtınalar kopuyordu bavulunu hole fırlatır fırlatmaz kapıyı tekmeledi, öyle sert ki ev sarsıldı.
Annesi mutfaktan koşup geldi, kızının yüzündeki öfkeyi görünce tek kelime edemeden geri çekildi. Zehra burnundan soluyarak merdivenleri tırmandı odasına daldı kapıyı çarptı, kilidi çevirdi ve kendini yatağa yüzüstü attı. Yastığı ısırdı yumruklarını yastığa geçirdi, avaz avaz bağırmak isterken sesini içine gömdü çünkü bağırsa Azad’ın adını haykıracak, “O sürtük üvey kardeşim kocamı çaldı!” diye uluyacaktı. Ama bağıramadı, sadece dişlerini sıktı, gözlerinden yaşlar boşandı.
Kapı çalındı annesi endişeyle seslendi Zehra “Yorgunum, uyuyacağım,” diye geçiştirdi. Annesi uzaklaşırken kapı tekrar, bu kez d
