Runaway Bride: Billionaire's Revenge

Chapter 2: His cold Heart

Umuwi akong pawisan at basang-basa sa ulan galing sa hospital. I just took a taxi dahil sinangla ko na ang bmw ko at tatlo pa naming sasakyan sa bahay. I also didn't expect it would rain today. Buti at okay na si dad pero nandoon parin siya sa hospital.

Kahit na nagpupumilit siya na umuwi, hindi ko siya pinakinggan 'cause i need to make sure na he is okay dahil matanda narin siya at sobrang lala ng kaniyang pagkakabogbog.

Shelding my face in the rain, I picked my key on my bag. Ang bahay na ito ay iniregalo ng mga uncle ni Leo sa amin, at probably hindi rin namin halos magagamit dahil palagi kaming umaalis It's a modern house na vintage. Pang pamilya talaga at may available na 3 bedroom. Habang binubuksan ko ang pinto, napansin ko ang sasakyan niya sa garage.

I didn't even notice na may tao pala dahil madilim ang loob. Umuuwi pala siya dito kasi after our wedding night, umuwi ako sa amin at doon natulog.

Wala naman siyang sinabi at pakealam siguro, pinapabayaan lang niya ako kung anong ginagawa ko. Hindi rin naman siguro siya natulog dito at siguro sa opisina dahil palagi nama siyang busy. Kahit na siguro ay magutom at mamatay ako ay wala parin siyang pakealam.

What should I expect? It's been 11 years din kaming naghiwalay. Siguro ay marami na siyang babaeng minahal pa ng sobra sa akin. O baka hindi nga niya ako minahal. Talagang totoo ang mga sinasabi ng mga tao. The more you love the person, the more he will be bored sa'yo.

Dahan-dahan kong nilagay ang mga gamit ko sa table na glass at pumunta sa kusina para uminom ng tubig.

Naririnig ko na ang malaking boses niya sa sala at may kausap sa telepono. Halatang galit.

"What? he didn't even acknowledge our gift? Talagang pinapahirapan tayo ng matandang iyan".

Dali-dali kong nilunok ang tubig para makaalis na. I don't want to face him now na ganito itsura ko or even forever. Nakakarindi iyong mukha niya.He will just laugh at sasabihing karma ko ito. The girl na maarti at sobrang yaman noon ay naging ganito na.

As I slowly put the glass on the sink, bigla namang bumukas ang ilaw. Napatalon ako ng bahagya sa gulat. Inalagay ko kaagad ang kamay ko sa aking mata. Sobrang liwanag pala ng ilaw sa bahay na ito. I hated lights the most. Kahit nga sa bahay ay hindi ako nag-iilaw. Siguro ay namana ko ito sa mommy ko na ayaw rin ng ilaw dahil sensitive iyong mata namin.

"What are you doing here?" He asked na parang magnanakaw ako. He is still holding his phone at may nagsasalita pa rito pero hindi niya pinapakinggan.

"Bulag kaba?" Inirapan ko siya at nilagay pabalik sa loob ng refrigerator ang tubig.

He ended the call and put his phone on his pocket. Nakasuot siya ng black long sleeve and rolled it. His gaze immediately locked on mine nang tiningnan ko rin siya.

I can't deny na gwapo talaga si Leo. His hair is messy as always. His green eyes are always captivating. Kahit noong kami pa ay ganiyan talaga ang buhok niya. Hindi ko pa siya nakitang may ibang style ng buhok. Kunti lang naman ang nagbago sa kaniya. His body becomes big, and his shoulders are broader. He looks at me head to foot.

"What are you looking at? Are you amaze of how beautiful I am today?" I said and walked over to his spot where the switch of the light was located.

"You're all wet. Did you leave your brain on the hospital. I don't want sick people on this house" He leaned to me dahil mas mataas siya ng ilang pulgada sa akin kahit na mataas ako.

I move closer to him. Our lips are just inches apart.

"What are you doing?" He asked at napaayos ng tindig.

the lights went off immediately. Pinatay ko lang ang ilaw dahil sobrang sinag. My eyes wouldn't hold that much. Parang mabubulag na ako.

" Ano bang iniisip mo diyan?" tanong ko at bumalik sa sala. I sat on the sofa at hinahanap sa bag ang mga papel na aking pipirmahan sana sa kaniya.

Akala ko ay okay na ang agreement namin na babayaran niya ang mga loan shark. Hindi papala sapat ang mga salita, talagang kailangan ko ng ebidensya.

nilapag ko ang mga papeles sa lamesa namin. Nandoon parin siya sa Gilid at nakasandal sa semento, tinitingnan ako kung anong ginagawa ko.

"I know that you already know kung anong nangyari kay dad, Leo. It's all over the news. but behind that alam mong dahil iyon sa mga loan shark." I said at nilapag ang ballpen sa taas ng mga papel.

" As expected, Isabelle. Babalik at babalik talaga ang mga iyon. What do you expect sa magaling mong ama, they will just let him go? How pathetic"

Bigla akong nakaramdam ng galit sa kaniyang sinabi. Wala siyang karapatan pagsalitaan ng ganiyan si dad.

I breathe heavily and try to control my anger. Huwag mona Isabelle. Marami kapang kailangan sa kaniyan.

"According to our contract. Our name should be clear on the public. At sinunod mo nga. At nakalagay din doon na kailangan mong bayaran ang 600 million na utang namin at pero bumalik parin ang mga iyon. Our deal was so clear, leo, " I said clearly.

I breathe heavily. Hindi ako makapaniwalang hindi niya tinupad ang aming deal. In front of our lawyers, we signed together at parang wala lang sa kaniya iyon.

"Sinunod ko lahat ang nasa kontrata, Isabelle. As what our deal is. Kailangan ko ang influence ng mommy mo at kailangan mo ng pera ko. The deal was 600 million. Hindi ko na problema ang 900 million na sobrang utang pa ng daddy mo."

My heart shattered from what I heard. Ano? may 900 million pang utang si daddy? I thought it was just 600. Hindi ako makapaniwala.

" Yes, Isabelle. Your dad really screwed this time. Kahit noon pa" Leo said and then leave.