ปาริฉัตรตื่นขึ้นมาในช่วงสายของอีกวันบนเตียงนอนของตัวเอง ด้วยสภาพร่างกายที่เมื่อยขบ เพราะวิศรุตเล่นเธอเสียจนเกือบฟ้าสาง ดวงตาคู่สวยที่ดูเหนื่อยล้ามองสำรวจไปทั่วห้องพบว่าไม่มีเงาของเขาอีกจึงเดาว่า เขาคงกลับไปแล้ว
“ไปแล้วไปลับนะคะ! บาย...” เธอกัดฟันบอกลาคนเอาแต่ใจ รู้สึกดีหน่อยที่ตื่นมาแล้วไม่เจอเขาจะได้ไม่ต้องคอยคิดให้ปวดหัวว่าต้องทำตัวยังไง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเคยมีอะไรกับผู้ชาย ถึงไม่ได้เสียดายความบริสุทธิ์ แต่ก็ยังอายอยู่ดี รู้สึกไร้ศักดิ์ศรียังไงก็ไม่รู้
เอาเถอะ ในเมื่อศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้ เธอปลอบใจตัวเองแล้วพยายามไม่คิดอะไรอีก
ปาริฉัตรพยุงร่างตัวเองเข้าห้องน้ำไปเพื่อชำระล้างคราบน้ำรักและหลักฐานต่างๆที่คนหื่นกามทิ้งเอาไว้ทั่วเรือนร่าง พอได้สัมผัสน้ำเย็นๆแล้วร่างกายสดชื่นขึ้นมาหน่อย โชคยังดีที่วันนี้เธอไม่ได้รับงานพาร์ตไทม์ที่ไหนเอาไว้ จึงไม่ต้องกังวลเรื่องตื่นสาย
หลังเดินเกาะราวบ
