“คุณกลับไปได้แล้ว ปริมง่วง” ทันทีที่วิศรุตวางร่างเธอลงบนเตียงขนาดสี่ฟุตสีพาสเทลของเธอ ปริฉัตรก็เอ่ยปากไล่ แต่แทนที่คนตัวสูงจะเดินออกจากห้องไปเขากลับถอดเสื้อผ้าออกโชว์เรือนกายกำยำสมความเป็นชาย
“ดะ เดี๋ยวก่อนคุณรุต นั่นจะทำอะไร” ปาริฉัตรกระชับสาบเสื้อตัวเองไว้ เธอระแวงไปหมดแล้วตอนนี้ กลัวจะโดนเขากลืนกินอีกครั้ง เธอระบมไปทั้งร่างทำอีกไม่ไหว ไม่เช่นนั้นคงได้ขึ้นข่าวหน้าหนึ่งว่านักศึกษาจบใหม่ขาดใจตายคาอกทนายหนุ่มเป็นแน่
“ฉันจะอาบน้ำ” วิศรุตตอบพลางเหลือบมองใบหน้าหวานที่จ้องเขาอย่างหวาดระแวงแล้วมุมปากก็ยกยิ้ม นึกอยากแกล้งขึ้นมา
“ก็กลับไปอาบที่บ้านตัวเองสิ จะมาอาบอะไรที่นี่!”
“ทำไม? กลัวโดนฉันเอาเธอตายอีกเหรอ” วิศรุตโน้มหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าหวานจนปาริฉัตรต้องเอนตัวหนี กลายเป็นว่าตอนนี้วิศรุตกำลังจะคล่อมทับร่างเธอไว้อีกครั้ง ท่านี้มันสุ่มเสี่ยงดีจัง...
“ไอ้...”
“ลองด่าสิ จะกัดให้ปากขาดเลย” เ
