รักเล่ห์บุพเพร้าย

เด็กสาวเมื่อห้าปีก่อน

คำบอกเล่าจากเลขาทำวิศรุตขมวดคิ้วไม่สบอารมณ์ ยังไม่ได้บอกให้เปิดรับสมัคร ยังไม่มีตำแหน่งว่าง ไม่ได้ต้องการคนเพิ่ม หากมีใครมาสมัครในช่วงนี้ ถ้าฝ่ายบุคคลและเลขาเขาคิดว่าประวัติน่าสนใจพอก็มักจะเก็บไฟล์ไว้พิจารณา แต่ถ้าไม่น่าสนใจก็แค่โยนใบสมัครลงถังขยะ มันยากตรงไหน

ไม่ใช่เรื่องสำคัญทันด่วนจะมาบอกทำไม งานง่ายๆถ้าตัดสินใจไม่ได้ก็ควรลาออกไปซะ เขาจะได้รับฝ่ายบุคคลและเลขาใหม่ที่สามารถช่วยลดภาระงานของเขาได้มาแทน

ภานุมองหน้าวิศรุตสลับกับหน้าราณีแล้วส่ายหน้าน้อยๆ ยกมือกุมขมับ ถอนหายใจยาวเหยียด

“ณีทราบค่ะบอส ใจเย็นก่อนนะคะ” ราณีรีบแก้ต่างเมื่อเห็นคำบ่นก่นด่าที่ส่งผ่านทางแววตาของคนเป็นเจ้านายมายังเธอโดยไม่ต้องออกเสียงหรือขยับปากให้เมื่อย ทำงานด้วยกันมานานตั้งแต่เริ่มก่อตั้งบริษัทใหม่ๆ จึงรู้ใจเจ้านายดี

ส่วนวิศรุตถึงแม้อยากจะด่ามาก แต่เพราะรู้ดีว่าราณีทำงานดีและมีเหตุผลเสมอ กว่าแต่ละเรื่องจะมาถึงเขา ราณีคัดกรองอย่างดี หวังว่าครั้งนี้จะเป็นเรื่องที่คุ้มค่าพอให้เสียเวลาฟังด้วยเช่นกัน วิศรุตจึงยอมหยุดฟัง

“ว่ามา” อยากรู้เหมือนกันว่าจะสำคัญขนาดไหน กับอีแค่เรื่องคนมาสมัครงานทำไมยังบริหารจัดการกันเองไม่ได้

“รายนี้ขอมาสมัครฝึกงาน เพื่อจะสอบตั๋วทนาย”

วิศรุตกระแทกลมหายใจ ขนาดทนายมีตั๋วมีประสบการณ์แล้วเขายังไม่รับ เด็กฝึกงานยิ่งแล้วใหญ่ เขาไม่ชอบมือสมัครเล่น ที่นี่ทำงานกันจริงจัง ไม่ใช่โรงเรียนอนุบาลหรือสถานที่รับเลี้ยงเด็ก กฎที่รู้กันของสำนักกฎหมายโชติภิวรรธคือไม่รับเด็กฝึกงานเด็ดขาด เปิดรับแค่คนมีประสบการณ์แล้วเท่านั้น เพราะฉะนั้น...

“ไม่รับ!” ทำไมวันนี้ราณีถึงเข้าใจอะไรยาก ทั้งที่ผ่านมารู้ใจเขามากยิ่งกว่าตัวเขาเองรู้ใจตัวเองอีกด้วยซ้ำ ทว่าเลขาสาวยังคงใจเย็น

“บอสควรดูประวัติเด็กคนนี้หน่อยนะคะ” ราณีพูดจบก็ยื่นใบสมัครของคนที่เพิ่งมาสมัครงานสดๆร้อนๆวันนี้ให้เจ้านาย

ดวงตาคมปรายมองรูปในใบสมัครเพียงนิดก็ชะงักเล็กน้อย รู้สึกคุ้นหน้าอย่างประหลาดแต่เมื่อคิดไม่ออกว่าเป็นใคร เขาก็เลิกใส่ใจแล้วไล่อ่านตัวหนังสือที่ถูกเขียนไว้แทน ตั้งแต่ชื่อ นามสกุล สถานศึกษา มาถึงชื่อบิดาจนคิ้วหนาเลิกสูงอย่างประหลาดใจ ชื่อนี้เขาจำได้...

“ปาริฉัตร” เด็กสาวมัธยมปลาย ตอนนั้นใส่เหล็กจัดฟัน ผิวขาว หน้าใส ตาโตๆส่อแววดื้อรั้นตาใส แม้ห้าปีผ่านไปแล้วแต่เขาพอจะจำได้

รูปในใบสมัครดูต่างจากห้าปีก่อนมาก ตอนนั้นก็น่ารักดี แต่ตอนนี้ดูโตเป็นสาว และสวยมาก พิจารณาอยู่ครู่หนึ่งสายตาคมกลับเบิกกว้าง ทันทีที่คิดได้ว่าหญิงสาวคนนี้คือคนเดียวกันกับยายผู้หญิงตัวแสบที่สร้างเรื่องให้เขาเสียเวลาไว้ที่ห้างวันก่อน

“นี่มัน... ยายตัวแสบนั่น!” วันนั้นหญิงสาวคนนั้นแต่งตัวสวย แต่งหน้าจัดจ้าน แต่เขาก็ยังคงจดจำแววตาได้ เด็ดเดี่ยว ดื้อรั้น และใบหน้าสะสวยที่สะกดใจ

ไม่คิดว่าเธอจะเป็นคนเดียวกันกับเด็กปาริฉัตร นักเรียนที่เขาแอบอุปการะสนับสนุนทุนการศึกษาอย่างเงียบๆในระยะเวลาห้าปีที่ผ่านมา และที่สำคัญตอนนี้เขาปะติดปะต่อได้แล้วว่าหญิงสาวเข้ามาที่นี่ทำไม วิศรุตกระจ่างแล้วว่าไอ้ธนามันจะมาไม้ไหน

“เหอะ สุดท้ายก็ใช้วิธีสกปรกแบบนี้อีกจนได้” แต่เรื่องที่ไม่เข้าใจคือทำไมถึงต้องเป็นเด็กคนนี้ด้วย

“จะเอาไงต่อดีคะ” ราณีเรียกสติเจ้านายที่กำลังจดจ้องใบสมัครแล้วขบเขี้ยวเคี้ยวฟันราวกับกำลังคิดอะไรอยู่นาน ร่างสูงใหญ่เดินไปยังหน้าต่าง เลิกผ้าม่านมู่ลี่ขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองหน้าเจ้าของใบสมัคร เธอกำลังนั่งประสานมือกันอยู่ที่ชั้นล่าง

หญิงสาวสวมชุดสูทอย่างเป็นทางการทับเสื้อเชิ้ตสีขาว แต่งในแบบฉบับมาตรฐานของทนาย ผมยาวสลวยมัดรวบเป็นหางม้าเก็บทรงเรียบร้อยอย่างสุภาพ

กล้ามากที่มาถึงที่นี่ ในเมื่ออยากลองดีเขาก็พร้อมจะจัดให้ สาบานว่าจะต้อนรับเป็นอย่างดี ให้สาสมกับที่อุตส่าห์มากระตุกหนวดเขาถึงที่นี่ วิศรุตหันกับไปบอกราณีว่า...

“รับไว้ สัปดาห์หน้าให้เริ่มงานได้เลย”

ปาริฉัตรนั่งเหม่อลอยอยู่บนแท็กซี่หลังกลับออกมาจากสำนักกฎหมายชื่อดัง มุมปากอิ่มยกยิ้มน้อยๆดวงตาหวานทอประกายนึกดีใจที่เธอได้ที่ฝึกงานแล้ว

สมัครไม่ทันไรเขาก็รับอย่างง่ายดาย พอใจมากที่ทุกอย่างเป็นไปดั่งหวัง เพราะสำนักกฎหมายโชติภิวรรธมีชื่อเสียงมาก ขึ้นชื่อเรื่องชนะคดีเก้าสิบเก้าจุดเก้าเปอร์เซ็นต์ ประวัติว่าเคยแพ้แค่คดีเดียวเท่านั้น

โชติภิวรรธเป็นที่กล่าวขานในหมู่นักกฎหมาย รับว่าความไม่ว่าคดีเล็กหรือใหญ่ ทั้งยังมีจิตอาสารับทำคดีฟรีเพื่อช่วยคนยากไร้ที่โดนเอารัดเอาเปรียบด้วยความไม่เป็นธรรมอีกต่างหาก

ถึงจะเพิ่งก่อตั้งมาได้เพียงไม่กี่ปี ทว่ามีทนายความเก่งๆ มากประสบการณ์และมีชื่อเสียงโด่งดังทำงานอยู่ที่นี่หลายคน บรรดานักกฎหมายต่างใฝ่ฝันอยากได้โอกาสเข้ามาทำงานที่บริษัทนี้ด้วยกันทั้งนั้น รวมไปถึงตัวปาริฉัตรด้วยเช่นกัน เธอใฝ่ฝันมาตลอดว่าสักวันจะได้เป็นส่วนหนึ่งของโชติภิวรรธ

หรือถึงเธอจะไม่ได้เป็นทนายของที่นี่ อย่างน้อยก็ขอให้ได้ผ่านการฝึกงานก่อนจะสอบตั๋วทนายได้ก็ยังดี นี่เป็นใบเบิกทางชั้นดีให้เธอเลย